1182 
in deze mededeeling enkele nieuwe onderzoekingen vermelden be- 
trekking hebbende op de intraglobulaire sulfhaemoglobinaemie. 
Onze waarnemingen en die van verschillende Engelsche genees- 
heeren, van wie in het bijzonder mogen genoemd worden de be- 
langrijke bijdragen van Wood Clark k en van Mackenzie Wallis 1 ), 
wijzen er op, dat deze sulfhaemoglobinaemie vermoedelijk in den 
regel haar ontstaan dankt aan eene bemoeilijkte voortbeweging van 
den inhoud van den dikken darm. Dat wij inderdaad hierbij met de 
zwavel waterstof-verbinding van het haemoglobine te maken hebben 
leidden wij af uit het spectrum van het bloed bij deze toestanden, 
dat nauwkeurig met dat van het sulf haemoglobine overeenkomt; be- 
halve de beide bekende strepen van het haemoglobine ziet men nl 
een streep, in het rood bij X 617. Geen enkele andere, door ons onder- 
zochte stof vertoonde een dergelijk spectrum. Bovendien bleek het, 
dat reduceerende middelen, op het bloed dezer patiënten in werkende, 
deze streep niet lieten verdwijnen, terwijl de streep van het methaemo- 
globine, hetwelk nog het meest op het sulfhaemoglobine gelijkt, bij 
toevoeging van zwavelammonium of vloeistof van Stokes onmiddellijk 
verdwijnt. Het gelukte evenwel niet het zwavel waterstof langs chemi- 
schen weg in het bloedserum aan te toonen. En dit moest te meer 
bevreemden, omdat volgens de onderzoekingen van Erich Meyer, de 
chemische methoden tot het aantoonen van H,S veel gevoeliger zijn 
dan de spectroscopische. Hiermede is in overeenstemming, dat in 
lijkenbloed, een of twee maal 24 uren na den dood ontnomen, 
zwavelwaterstof in het serum chemisch is aan te toonen, terwijl er 
dan spectroscopisch nog niets van een sulfhaemoglobine-streep te 
zien is. 
Aan de welwillendheid van Collega Lameris dank ik de waar- 
neming van een jongen patiënt, die wederom eene enterogene op 
sulfhaemoglobinaemie berustende cyanose vertoonde, en die ons in 
staat stelde het bovenvermelde vraagstuk nader te onderzoeken. 
Deze jongen lijdt aan de zoogen. ziekte van Hirsciisprung, dat is 
een van af de geboorte bestaanden buitengewoon uitgezetten dikken 
darm, waarbij de ontlediging der ontlasting in de sterkste mate is 
belemmerd. De onderzoekingen, waarover ik me voorstel thans 
verslag uit te brengen zijn voor een groot deel het werk van den 
Heer Engelkes, arts, met wien ik te zaraen getracht heb de boven- 
gestelde vraag tot eene oplossing te brengen. Het bleek allereerst, 
dat het bloed van den jongen een sterke sulfostreep vertoonde. Het 
b Wood Clarke and Hurtley, Journ. Physiol. 1907, XXXVI, 62. 
West and Wood Clarke, Lancet, 1907, I, 272. 
Mackenzie Wallis, the Quarterly Journal of Medicine, 1913, VII, 73. 
