1190 
b.v. door eocaine en in een geval van post-diphteritische anosmie 
gedaan, en de categorieën in 2 tabellen ingedeeld. Zoo werd b.v. 
bij toxische anosmie door cocain, kamfer-, muskaatnoot-, romeinsche 
camille-, lavendel- en laurierolie onverzwakt geroken, terwijl thym- 
olie, tinctura nucis toncae, eucalyptus-, pepermuntolie, oleum spicae 
en valeriaanolie min of meer afgestompt werden gevonden; voor 
nagel-, anijs-, hyssop-, roosmarijnolie en asa foetida werd volledige 
afstomping bereikt. 
Hermanides *) bestudeerde de vermoeienis door de verlenging van 
den reactietijd, welke zij tot stand brengt tot maatstaf te nemen en 
vatte de uitkomst van zijn proeven in de volgende tabel samen. 
Na vermoeienis met 
Verlenging van reactietijd 
Onveranderde reactietijd 
Isoamylacetaat ■ 
Isoamylacetaat 
Valeriaanzuur 
| Nitrobenzol 
Nitrobenzol j 
Nitrobenzol 
Isoamylacetaat 
| Valeriaanzuur 
Valeriaanzuur j 
Valeriaanzuur 
Isoamylacetaat 
| Nitrobenzol 
Scatol 
Scatol 
Isoamylacetaat 
Nitrobenzol 
Valeriaanzuur 
E. L. Backman * 2 3 ) wil niet van vermoeienis spreken, maar liever 
van adaptatie en ook dit woord vermijdt hij liefst, omdat hij het 
geheele verschijnsel uit zijn ditferentiaal-hypothese atleidt. Hij neemt 
n.1. aan, dat een reukindruk alleen gewekt kan worden, wanneer 
een reukstofhoeveelheid in steeds aangroeiende of steeds afnemende 
hoeveelheid in de ruikeellen kan dringen, maar niet wanneer de 
toetreding der riekende moleculen (odori vectoren van Heyninx) 8 ) 
volkomen gelijkmatig geschiedt door steeds gelijke toevloeiing per 
diffusie. Eerst, wanneer een zekere percentsgewijze uit te drukken 
vermeerdering van het aantal binnentredende moleculen plaats heeft, 
ontstaat een reukprikkel. Een onmiddellijk uitvloeisel dezer hypo- 
these is, dat men bij volledige vermoeienis (synoniem: adaptatie) 
steeds dezelfde percentsgewijze vergrooting der concentratie van de 
reukstof in de lucht, die toegang krijgt tot de reukspleet, een juist 
waarneembare gewaarwording moet verkrijgen. Backman’s veronder- 
stelling in dit opzicht werd door mij geheel bevestigd bij proeven, 
b Hermanides, J. Onderz. Physiol. Lab. Utrecht.. (5) Deel 10, p. 1. 
2 ) Backman, E. L. Exp. Undersökningar öfter Luktsinnets Fysiologi. Upsala. 
Lakare förendings Föfhandlingar. N. T. Bd. 22, p. 319, 1917. 
3 ) Heyninx, A. Essai d’olfactique physiologique. These Bruxelles, 1919, p. 2. 
