1199 
drongen, totdat met name door A. Biedl op dit laatste weer de 
aandacht is gevestigd. Naast het verband tusschen schorsfunctie en 
de functie der geslachtsorganen, is ook op een mogelijke antitoxische 
werking van de bijnierschors gewezen. In de laatste uitgave van 
zijn Handboek over Inwendige Afscheiding (1916) acht Biedl het 
een nog onopgeloste vraag, of, evenals Cobra-gift in vitro, ook 
endogene vergiften door bijnierschors onschadelijk kunnen worden 
gemaakt. Het komt mij voor, dat de bovenbesproken waarnemingen 
omtrent den invloed van uiterst geringe hoeveelheden runder-bijnier- 
schors bij overbevolking en bij schimmel woekering in de Daphnia- 
culturen inderdaad wijzen in de richting van een onschadelijk 
makende werking ten opzichte van normale stofwisselingsproducten, en 
wel bij lagere organismen, die een met de bijnier der vertebrata 
vergelijkbaar orgaan, voor zoover bekend is, missen. 
De onvolledige kennis omtrent de normale functie van de bijnier- 
schors maakt het naar mij voorkomt gewenscht, deze proeven in 
verschillende richting voort te zetten. 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXIX. A n . 1920/21. 
78 
