1234 
Fig. 1 b: Geeft hetzelfde weer bij sneller gaand kymographion. (De hefboom is 
meer naar de tijdlijn verplaatst, zoodat de mindere contractietoestand van den 
M. externus slechts schijnbaar is). 
Fig. lc : Uitspuiten van de rechter gehoorgang met koud water. 
Hierbij treedt juist het omgekeerde op, als bij Fig. la. Langzame verslappingen 
worden gevolgd door snelle contracties. Zeer mooi is de sterke primaire verslapping 
te zien, juist bij het begin van het uitspuiten. 
Fig. 1 d: Geeft hetzelfde beeld als Fig. lc bij een later herhaald uitspuiten van 
den linker gehoorgang, waarbij de afwisselende verslappingen en contracties nog 
duidelijker zichtbaar zijn. 
Uit deze proef blijkt dus, dat na doorsnijding van beide NN. 
Trigemini en van alle oog spier zenuwen met uitzondering van eenen 
N~. Abducens , door afwisselend uilspuiten van beide gehoorgangen 
met koud water en registreering der bewegingen van den nog ge- 
innerveerden M. externus, nog deviatie en nystagmus naar beide 
richtingen is aan te toonen. Bij uitspuiten van den gehoorgang aan 
de geprepareerde zijde treedt een nystagmus op, waarbij langzame 
contracties van de spier gevolgd worden door snelle verslappingen 
en omgekeerd bij nitspuiten van den anderen gehoorgang een nystag- 
mus, waarbij langzame verslappingen worden gevolgd door snelle 
contracties. 
Deze vondst doet a priori reeds twijfelen aan de juistheid van de 
theorie van Bartels. Indien prikkeling van de proprioceptieve zenuw- 
vezels in de oogspieren aanleiding zou geven tot den reflex voor de 
snelle phase, dan zouden deze zenuwvezels zoowel door contractie 
als door verslapping van de spier geprikkeld moeten worden. Een 
ander theoretisch, tot nu toe niet vermeld bezwaar is dit, dat bij 
de compensatorische oogstanden, waarbij eveneens aanzienlijke con- 
tracties en verslappingen van oogspieren optreden, alleen eene sterke 
deviatie, doch geen nystagmus gezien wordt. 
Door de volgende proeven, waarbij novocain in den geisoleerden 
M. externus werd ingespoten, bleek dat deze twijfel gegrond was. 
Door technische moeilijkheden mislukte een gedeelte der proeven, 
6 proeven gelukten volkomen en gaven alle precies hetzelfde resultaat. 
Steeds werd de linker M. rectus externus geïsoleerd en werden 
de rechter N. trigeminus en alle oogspierzenuwen met uitzondering 
van den linker N~. abducens doorgesneden. 
Registreering van den nystagmus, opgewekt door uitspuiten van 
den linker gehoorgang met koud water (langzame contracties van den 
M. externus, gevolgd door snelle verslappingen). Daarna inspuiting 
van 0.75 — 1 # / # novocain in den geisoleerden M. externus. (Geringere 
concentraties van novocain bleken op den nystagmus geen duidelijken 
invloed te hebben). Bij bovengenoemde concentraties werden nu niet 
