J 237 
verwachten van deviatie zonder snelle phase en eerst daarna, als 
de proprioeeptieve zenuwvézels in functie treden, een normale 
nystagmus met snelle phase. 
Een dergelijk verloop is reeds lang bekend gedurende de narcose. 
Fig. 2: Demonstreert een dergelijke proef. Direct na uitspuiten van den linker 
gehoorgang met koud water ontstaat een deviatie en nystagmus, welke weldra 
een constante sterkte bereikt. 
Men ziet, dat gedurende de aethernarcose (eerst aether 4 op 10, langzaam 
stijgend tot 8 op 10), de spier zich steeds meer contraheert en de snelle slagen 
van den nystagmus kleiner worden, totdat tenslotte deze laatste geheel verdwijnen 
en de geisoleerde spier, gecontraheerd, geen snelle verslappingen meer vertoont. 
Na ophouden met uitspuiten, wordt de contractie geringer en verdwijnt geleidelijk 
de langzame phase van den nystagmus. 
De proeven met inspuitingen van novoeain in de geïsoleerde 
spier geven nu echter niet hetzelfde, maar juist het omgekeerde beeld. 
Als voorbeeld moge Fig. 3 dienen. 
Fig. 3: Deviatie en nystagmus opgewekt door uitspuiten van den linker gehoor- 
gang met koud water. 
Na de inspuiting van novoeain worden de contracties van de spier (langzame 
phase) geleidelijk geringer, elke langzame contractie wordt echter nog steeds door 
eene snelle verslapping tot denzelfden graad als voor de novocaininspuitivg gevolgd, 
zoodat tenslotte minimale contracties en verslappingen elkaar afwisselen of met 
andere woorden de snelle phase van den nystagmus verdwijnt niet voordat de 
geheele spier verlamd is. 
Na het volkomen verdwijnen van den nystagmus wordt bij voortdurend uitspuiten 
het kymographion stilgezet (12 uur 28 min.) en nu telkens na een of enkele minuten 
nagegaan, of reeds een herstel van de functie is waar te nemen. Zooals op de 
curve te zien is treden om 12 uur 37 min. weer kleine minimale contracties op. 
Elke contractie echter weer direct gevolgd door eene snelle verslapping. 
Zooals reeds boven is medegedeeld gaven 5 andere, volkomen 
geslaagde proeven geheel hetzelfde resultaat. 
Hieruit volgt dus, dat de theorie van Bartels, waarbij aangenomen 
wordt, dat de snelle phase van den vestibulair en nystagmus tot stand 
komt door een reflex, welke zijn oorsprong heeft in de propriocep- 
tieve zenuwvezels der oogspieren, niet juist is. Evenmin spelen hierbij 
de trigeminusuiteinden in de orbita eene rol. 
De plaats, van waaruit de reflex voor de snelle phase van den 
nystagmus wordt opgewekt moet dus meer centraal, en wel in den 
hersenstam gezocht worden. 
