1241 
hier de „gebonden” suiker wordt tegengehouden. [Welke die bindings- 
vorm precies is — aan eiwit of' aan phosphatiden of' aan cholesterine 
— zal nader moeten worden uitgemaakt.] Het meest uitvoerig hebben 
we dit onderzocht voor het oogkamer vocht. De in de literatuur ver- 
melde waarden voor het suikergehalte van deze vloeistof brachten 
ons hier niet verder. We waren op eigen onderzoekingen aangewezen. 
In de eerste plaats vindt men meestal opgegeven (zoo o. a. door 
Osborne')), dat het suikergehalte van het oogkamervocht ongeveer 
gelijk is aan dat van het bloed. Bijna steeds wordt echter verzuimd 
bloed en oogkamervocht gelijktijdig te onderzoeken, wat toch met 
het oog op de reeds onder physiologische omstandigheden voor- 
komende belangrijke schommelingen in het suikergehalte van het 
bloed, een eerste vereischte genoemd mag worden. En ook waar dit 
wel is geschied, zooals in een zeer uitvoerige mededeeling van Ask’) 
van vrij recenten datum betreffende het oogvocht, hebben deze onder- 
zoekingen in het licht van onze tegenwoordige kennis veel van hare 
beteekenis verloren. Immers de vloeistof, waarmee het oogkamervocht 
moet worden vergeleken, waarmee uitwisseling kan plaats hebben, 
is niet het totale bloed, maar alleen het bloedplasma, waarvan de 
waarden voor het suikergehalte niet door elkaar kunnen worden 
gebruikt. Door onderzoekingen van den laatsten tijd o.a. van één 
onzer*) is toch vrijwel buiten twijfel gesteld, dat voor een aantal 
diersoorten, in elk geval bij den mensch en het konijn, de bloed- 
lichaampjes vrij zijn van suiker. De waarde, welke men vindt bij 
bepaling van het suikergehalte van het totale bloed is dus aan- 
merkelijk lager, dan de werkelijke concentratie der suiker in het 
plasma. En als men dus het suikergehalte van het oogkamer- 
vocht vergelijkt met dat van het totale bloed, of van een bloed- 
vloeistof, waarvan de identiteit met het bloedplasma niet buiten 
twijfel is gesteld, komt men tot geheel verkeerde conclusies. Serum 
door stolling van bloed verkregen, plasma, gewonnen door bloed- 
stollende middelen (hii udine, oxalaat) vertoonen een lager bloedsuiker- 
gehalte dan het eigenlijke plasma, omdat bij deze bewerkingen in 
een ondeelbaar korten tijd door gewijzigde permeabiliteits-verhou- 
dingen een deel der suiker schuil gaat in de bloedlichaampjes. Op 
deze wijze zijn o.i. ook de van de onze afwijkende resultaten en 
’) Osborne, l.c. 
2 ) Ask, Biochem. Zeitschr. 59, 1 en 35, 1914. 
3 ) S. van Creveld en R. Brinkman : Zittingsverslag Kon. Akad. van 
Wetensch., 17 Dec. 1920. Verder R. Brinkman en Mej. E. van Dam: Arch. 
Internat, de physiol. XV, p. 105, 1919. In deze artikelen ook uitvoerige 
litteratuuropgaven. 
