1242 
de daarop gebaseerde conclusies 1 ) van Ask te verklaren, hoewel 
deze onderzoeker naast het totale bloed ook heeft getracht bloed- 
plasma te onderzoeken. 
Het voor ons doel noodige bloedplasma werd verkregen op de 
wijze zooals door één onzer is aangegeven 2 ). In een klein geparaffi- 
neerd buisje laat men uit een aangeprikte oorvene van een konijn 
snel een kleine hoeveelheid bloed vallen, centrifugeert dan eenige 
oogenblikken en zuigt het bovenstaande vloeibare plasma met een 
geparafüneerde glaspipet af. Het suikergehalte werd hierin bepaald 
volgens de nieuwste methode van Bang. Deze methode werd door 
ons voor alle suikeranalyses gebruikt en voldeed uitstekend. De 
dubbelbepalingen waren goed overeenstemmend. Wij meenen, dat 
deze methode, die in dit laboratorium reeds langen tijd wordt ge- 
bruikt, mits enkele voorzorgen in acht worden genomen, betrouw- 
bare uitkomsten geeft. Die voorzorgen waren, dat bij elk onderzoek 
de reductie van een glucose-oplossing van 0.1 % sterkte werd vast- 
gesteld en daarnaast een blindbepaling in duplo van alle bij de 
methode gebruikte reagentia werd verricht. Dit laatste geschiedde 
vooral in verband met de geringe stabiliteit van de titer der thio- 
sulfaatoplossing. 
Met deze methode hebben we nu allereerst bij een aantal konijnen 
vergeleken het suikergehalte van het bloedplasma en het ongeveer 
gelijktijdig afgenomen oogkamervocht (tijdsverschil hoogsten 10 min.). 
Het kamervocht werd na eocaine-anaesthesie zeer gemakkelijk 
verkregen door het insteken van een glascapillair met geslepen punt 
in de vooiste oogkamer. In het algemeen werd naast een suiker- 
bepaling ook een bepaling van de refractie van plasma en oog- 
kamervocht gedaan (refraetomeler van Abbe), om een denkbeeld te 
krijgen van het eiwitgehalte dezer vloeistoffen. 
In Tabel 1 zijn de gevonden waarden voor het suikergehalte in 
bloedplasma en het gelijktijdig onderzochte oogkamervocht vereenigd. 
Bij de beschouwing van deze tabel moeten we rekening houden 
met het straks genoemde feit, dat het kamervocht onder normale 
omstandigheden slechts zeer langzaam stroomt, dat dus eigenlijke 
filtratie als factor voor het tot stand komen van het evenwicht in 
de bestanddeelen der vloeistoffen nagenoeg is te verwaarloozen, 
maar dat dit evenwicht het gevolg is van het langzamer diff'usie- 
proces van de verschillende opgeloste bestanddeelen. Hieruit volgt, 
dat in deze beschouwingswijze verwacht kan worden, dat elke ver- 
a ) Op deze conclusies komen wij elders meer uitvoerig terug. 
2 ) S. v. Creveld en R. Brinkman, l.c. 
