1245 
die, welke we zouden verwachten, als dit kamervoeht niet was een 
dialysaat, maar een snelstroómend ultrafiltraat. En wanneer we dan 
hier tusschen het bloedplasma uit de oorvene, en het kamervoeht 
een gemiddeld verschil constateeren van 0.044°/ 0 hebben we het 
recht te concludeeren, dat hier voorloopig het in vitro geconstateerde 
verschijnsel van de als colloid zich gedragende gebonden suiker van 
het bloed bevestiging vindt in vivo : het suikergehalte van het kamer- 
vocht komt vrijwel overeen met en volgt de schommelingen van de 
vrije plasmasuiker. 
Dat er hier werkelijk sprake is van een achterblijven van ,,col- 
loidale suiker’', wint aan waarschijnlijkheid, wanneer we Tabel II 
bezien, waar behalve het plasma en het primaire kamervoeht, ook 
het zich na de punctie snel (in enkele minuten) regenereerende z.gn. 
secundaire kamervoeht in het onderzoek is betrokken. Zooals bekend 
is, heeft dit laatste veel meer direct contact met de bloedsarnen- 
stelling; het bevat o.a. veel meer eiwit. Wksskly 1 ) geeft hiervoor 
op cijfers van 1 — 2 1 /,; wij vonden evenals Hagen’) op grond van 
refractiewaarden veel hoogere bedragen, n.1. van 3 — 5 "/*• Het secun- 
daire vocht nadert dus, wat eiwitgehalte belieft, tot het plasma en 
wel des te meer, naarmate het primaire vocht vollediger was weg- 
genomen. Het bleek nu dat dit bij het konijn snel stollende secun- 
daire vocht, ook qua suikergehalte, moet beschouwd worden als een 
snel binnenstroomend bloedplasma, dus bloed, waarvan alleen de 
vormelementen worden tegengehouden : immers het suikergehalte 
van dit regenereerende vocht komt zeer fraai overeen met dat van 
het gelijktijdig onderzochte bloedplasma. 
Bij het beoordeelen van tabel II moeten we wel in het oog houden, 
dat door „psychische” prikkels (sympathicusprikkeling) tijdens een 
onderzoek meestal het suikergehalte in het bloed van het konijn 
toeneemt. Daar tusschen 1 en 3 (zie Tabel II) meestal 20 min. tot 
uur verloopt, zal het suikergehalte van 3 (sec. kamervoeht), gelijk 
nit de tabel ook blijkt, niet meer te vergelijken zijn met de waarde 
aangegeven voor het bloedplasma vóór 20 min., maar met die van 
4. Dan blijken echter bloedplasma en secundaire kamervoeht ook 
vrijwel volkomen met elkaar overeen te stemmen ; het secundaire 
kamervoeht heeft dus met de plasmacolloiden ook de ,, gebonden 
suiker” verkregen. 
Om nu verder een inzicht te verkrijgen in de wijze en de snel- 
heid, waarop schommelingen in het suikergehalte van het bloed- 
x ) Ergebnisse d. Physiologie 4 1 , p. 565, 1905. 
2 ) Klin. Monatsbl. f. Augenheilkunde 64, p. 187, 1920. 
