1253 
Anders krijgt men geen foto’s waarop metingen kunnen worden 
verricht. 
Reeds bij de proeven met kwarts was in een der interfereerende 
lichtbundels een compensator opgenomen, bestaande uit een plan- 
parallelle, cirkelvormige, glasplaat van 5 mm. dikte en 25 mm. 
middellijn, waaraan iedere gewenschte stand kon worden gegeven. 
Door draaiing om een horizontale as kan de helling der interferentie- 
strepen worden gewijzigd en er werd daarom eene eenvoudige in- 
richting aangebracht waardoor de waarnemer, bij het oculair vau 
den kijker gezeten, de gewenschte draaiing kon teweeg brengen. 
Bovendien was nog voor het objectief van den kijker een plan- 
parallelle plaat opgesteld, zoodanig dat in een ter zijde geplaatst 
kijkertje een beeld van de interferentiestrepen kon worden waarge- 
nomen, terwijl tegelijkertijd met den grooten kijker, na verwijdering 
van het oculair, een foto der strepen werd gemaakt. De waarnemer 
aan den kleinen kijker kon aldus een fout in den stand der strepen 
dadelijk opmerken en zoo noodig tijdens de photographische opname 
herstellen. Slechts zelden bleek dat noodig, wanneer een proef goed 
was voorbereid. 
3. Zooals vroeger is uiteengezet (I, 4), was het noodzakelijk om 
20 k 30 belichtingen, van telkens een honderdste seconde, der inter- 
ferentiestrepen over elkaar op te nemen, omdat anders de photo- 
graphische indruk te zwak was. Dit aantal kan zeer worden ver- 
minderd door zonder filters dus direct met het witte booglicht te 
werken. 
Vermindering van het aantal belichtingen komt ten goede aan de 
scherpte der foto’s en maakt het mogelijk er meer na elkaar te 
nemen, voordat de storingen door ongelijkmatigheden van de tem- 
peratuur in de glasstaven, die onvermijdelijk door de beweging van 
het apparaat optreden, hinderlijk worden. 
Voor de interpretatie der verkregen foto is het dan noodig te 
weten wat de effectieve golflengte A van het witte booglicht is, 
waarmede de strepen zijn afgebeeld. 
De nauwkeurigheid in de bepaling van X behoeft zooals zoo aan- 
stonds zal blijken (zie 5), niet zeer groot te zijn. 
4. Bepaling van de ejjectieve golflengte van het gebezigde licht. 
De effectieve golflengte van het licht waarmede gewerkt werd, 
moest gemeten worden nadat het den laatsten spiegel van den 
interferometer verlaten had en natuurlijk voor die platensoort, die 
bij de proeven gebezigd werd. 
