833 
moscoopleiis  gevoraide  netvliesbeekl.  Het  genoemde  lensenslelsel 
bestaat  uit  een  objectiefje  van  55  millimeter  brandpuntsafstand  en 
een  HuYGENS-oculair,  welke  samen  een  soort  van  verrekijkerloupe 
vormen.  De  vergrooting  kan  nu  0|)  eenvoudige  wijze  veranderd 
worden  door  het  gebruik  van  andere  oeulairen. 
Om  de  licliti'etlexen  Oj)  de  oplitlialmoscooplens  weg  te  maken  is 
tusschen  den  condensor  en  de  spleet  een  achromatisch  kalkspaatjirisma 
aangebracht.  Feitelijk  ontstaan  hierdoor  twee  naast  elkaar  liggende 
beelden  van  de  gloeis[)iraal  in  het  vlak  van  de  spleet.  Doch  slechts 
één  dier  beelden,  nl.  dat  gevormd  door  <le  gewone  stralen  valt  in 
de  spleet  terwijl  het  tweede  van  de  buitengewone  stralen  afkomstige 
beeld  niet  doorgelaten  wordt.  Het  oog  wordt  dus  feitelijk  verlicht 
met  rechtlijnig  gepolariseerrl  licht,  terwijl  ook  de  retlexbeeldjes  op 
de  oplitlialmoscooplens  door  ge|)olariseerd  licht  tot  stand  komen.  In 
de  verrekijkerlou|)e  is  nu  nog  een  kleine  analjsator  aangebracht  die 
zoo  gedraaid  wordt,  dat  alle  in  een  bejiaalde  richting  gepolariseerd 
licht  gedoofd  wordt.  Op  deze  wijze  gelukt  het  de  hinderlijke  reflex- 
beeldjes  geheel  uit  te  dooven.  Het  licht  echter  dat  doordringt  tot  de 
retina,  wordt  aldaar  volkomen  gedepolariseerd  teruggezonden,  zoodat 
het  ongestoord  het  oog  van  den  waarnemer  kan  bereiken.  Deze  ziet 
inderdaad  de  retina  volkomen  helder  en  zonder  hinderlijke  reflexen. 
Ook  de  netvliesretlexen,  die  vooral  bij  jeugdige  individuen  zéér  lastig 
kunnen  zijn  schijnen  hierbij  iets  verminderd  te  worden. 
Aan  deze  inrichting  is  nog  een  klein  voordeel  van  anderen  aard 
verbonden.  Volgens  de  theorie  van  Helmholtz-Gult, strand  dient  een 
gedeelte  van  de  pupilopening  in  het  onderzochte  oog  voor  de  door- 
lating van  den  lichtkegel  die  de  retina  verlicht.  Een  ander  gedeelte 
van  de  pupil  laat  den  stralenkegel  door  die,  uitgaande  van  de  retina, 
ten  slotte  den  waarnemer  bereikt.  Deze  beide  stralenkegels  moeten 
door  een  geheel  vrije  ruimte  gescheiden  zijn  zoowel  daar  waar  zij 
de  cornea  als  daai'  waar  zij  de  achtervlakte  van  de  lens  doorsnijden. 
Immers  alleen  op  deze  wijze  wordt  het  ontstaan  van  retlexbeelden 
vermeden,  terwijl  evenmin  ditfuus  licht  uitgaande  van  het  verlichte 
deel  van  cornea  of  lens  den  waarnemer  kan  bereiken.  Met  mijn 
oogspiegel  zouden  echter  dergelijke  retlexbeelden,  indien  zij  ontston- 
den den  waarnemer  toch  niet  kunnen  bereiken  daar  zij  door  het 
nicol-prisma  onschadelijk  gemaaki  zouden  worden.  Wij  behoeven 
daarom  uitsluitend  rekening  te  honden  met  het  diffuse  licht  uit- 
gaande van  de  verlichte  gedeelten  van  cornea  en  lens.  Terwijl  nu 
het  verstrooide  licht  van  de  lens  zeer  hinderlijk  is,  is  dat  met  het 
diffuse  licht  van  de  cornea  in  eenigszins  mindere  mate  het  geval. 
Daarom  bestaat  theurelisch  de  mogelijkheid  de  vrije  tusschenruimte 
