851 
Deze  dwarshandeii  liggen  niet  onbeweeglijk,  doeli  verplaatsen  zicli 
van  het  uiterste  staarteind,  waar  zij  ontstaan,  naar  het  kopeinde 
van  den  voet,  waar  zij  legen  den  ko|)  te  sli-anden  komen,  voort. 
In  de  terminologie  van  Vlès  (1907)  zijn  het  rechtstreeksche  golven 
van  de  eerste  orde  (ondes  pédienses  monotaxicpies  directes). 
Om  een  voorstelling  te  geven  van  de  frequentie  der  golven  en 
van  de  verhouding  harer  frequentie  tot  de  snelheid  van  voortbe- 
weging der  slakken,  geef  ik  enkele  cijfers: 
30  i\lei  1918.  11  nnr  ochtend.  Temp.  12°  C. 
Slak  3.  In  45"  stranden  23  golven  aan  den  kop 
„ „ 8.  In  30"  „ 17  „ „ „ „ 
„ „ 1.  Iii  29"  ■ „ 17  ,,  „ „ „ 
„ „ 6.  In  31"  „ 18  „ „ „ „ 
„ „ 2.  In  30"  „ 17  „ „ „ „ 
„ „ 5.  In  24"  „ 17  „ „ „ „ ; 
De  afgelegde  Aveg  is  in  het  laatste  geval  2 c.M. 
30  Mei  1918.  2'/,  nnr  des  namiddags.  Temp.  19°  C. 
Slak  N".  4,  legt  in  22"  een  afstand  van  2.3  c.M.  af.  Oediirende 
dien  tijd  zijn  17  golven  bij  den  kop  aangekomen. 
Slak  N°.  10,  legt  in  23"  een  afstand  van  2.2  c.M.  af.  Gedurende 
dien  tijd  zijn  17  golven  aan  den  kop  gestrand. 
Uit  de  vergelijking  van  het  aantal  golven,  per  eenheid  van  tijd, 
in  de  ochtenduren,  bij  een  temperatuur  van  ‘12°  C.  (ongeveer  34 
gol\en  per  1')  en  in  den  namiddag  van  denzelfden  dag,  bij  een 
temperatnnr  van  19°  C.  (ongeveer  46  per  1')  blijkt  dat  de  frequentie 
bij  stijgende  temperatnnr  toeneemt.  De  afgelegde  weg  is  dan  grooter. 
(5  c.M.  bij  12°  C. ; 6.2  c,M.  bij  19°  C.  per  1'). 
Aard  der  kruipgolven. 
De  algemeene  opvatting  omtrent  de  krnipgolven  is,  dat  in  het 
dichte  spiervezelnet  van  den  voet,  plaatselijke  verkortingsgolven 
voortschrijden.  Deze  golven  van  contractie  of  vermeerderden  tonns, 
betreffen  de  langspiervezels. 
Locomotorische  beteekenis  der  kruipgolveii. 
Er  bestaan  talrijke  onderstellingen  over  de  vraag  o|)  welke  wijze 
de  voetgolven  de  slak  doen  voortbewegen.  De  allereenvoudigste  is 
die  van  voN  üexküi.l  (1909)  welke  aanneemt,  dal  het  ondervlak 
van  den  voet  met  een  mechanische  inrichting,  te  vergelijken  met  de 
borstels  van  den  aardworm,  voorzien  is,  welke  beweging  in  de  voor- 
waartsche  richting  toelaten,  in  de  achtei'waartsche  tegenwerken. 
