854 
trekken,  uitgeboelit  of  ingetrokken  is.  Is  het  eerste  het  geval,  zooals 
BiiiüiiRMANN  en  V.  ÜEXKÜLL  nieeneii,  dan  zijn  dus  de  tusschenrniinten 
tnssclien  twee  golven  van  den  ondergrond  afgetrokken  en  kunnen 
een  zuigende  werking  ontvouwen.  Is  het  laatste  juist,  (dat  de  voet 
ter  plaatse  der  golven  ingetrokken  is)  zooals  Pakker  meent,  dan 
oefenen  de  golven  zelve  een  zuigwerking  uit. 
Ik  heb  hieromtrent  twee  waarnemingen  gedaan.  Wanneer  een  slak 
onder  aan  een,  ongeveer  waterpas  gehouden,  glasplaat  hangt  en  men 
haar  door  het  glas  heen,  van  boven  bekijkt,  verschijnt  de  teekening 
der  krnipgolven  verschillend,  al  naar  de  invalsrichting  van  het  licht. 
Houdt  men  de  slak  zóó,  dat  de  kop  naar  het  licht  toegewend  is, 
dan  verschijnt  vlak  vóór  (d.i.  kopwaarts  van)  elke  donkere  golf. 
Fig.  2.  Schema  der  voetgolven:  u.  bij  van  voren  invallend  licht,  b.  bij  van 
achteren  invallend  licht.  (Slechts  drie  golven  zijn  afgebeeld.) 
een  smalle  zoom  welke  niet  alleen  lichter  is  dan  de  golf,  maar  ook 
duidelijk  lichter  dan  de  tusschenruimten  tusschen  twee  golven.  Houdt 
men  daarentegen  de  slak  met  het  staarteind  gewend  naar  het  licht, 
dan  verschijnen  deze  smalle  lichte  randjes  achtei'  (d.i.  staaidwaarts  van) 
de  donkere  golven.  Hieruit  blijkt,  dat  men  de  lichte  tusschenruimten 
tusschen  twee  donkere  golven,  als  dalletjes  moet  opvatten  en  de 
golven  zelf  als  heuveltjes,  waarvan,  bij  éénzijdige  verlichting  (lood- 
recht op  hun  verloop)  de  naar  het  licht  gewende  helling  licht 
verschijnt.  Het  schema  van  tig.  ‘2  verduidelijkt  dit  verschijnsel. 
