8(U 
schetskaart  geeft  een  voortreffelijk  beeld  van  de  tidorsche  bei-gvor- 
niingen,  dal  ons  tevens  in  staat  stelt  na  te  gaan  in  hoeveri'e  de  door 
ViCRBKEK  gegeven  voorstelling  jnist  is. 
De  Kiè  Matoeboe  — de  eigenlijke  piek  - werd  voor  het  eerst 
O])  den  29  Augustus  182J  door  (1.  G.  C.  Rkinwardt ')  van  nit  de  aan 
de  zuidoostzijde  gelegen  hoofdplaals  Soa  Sioe  beklommen.  Daarbij 
bleek,  dat  de  kraterrand  aan  de  NW-zijde  doorbroken  was.  De 
hoogte  van  den  westelijken  i-and  werd  op  5598  feet  (5435  rh.vt.) 
bepaald.  In  den  geheel  begroeiden  krater  werden  geen  versche  blijken 
van  vulkanische  werkzaamheid  waargenomen.  Rkinwakot  beschouwde 
het  hoofdgesteenie  van  den  berg,  alsmede  van  het  geheele  eiland, 
als  bazall. 
Aangaande  de  beklimming  van  den  vroegtijdig  — in  J843  — 
ovei'leden  E.  A.  Forsten  (J84J)  is  niets  naders  bekend  geworden 
dan  dat  hij  de  hoogte  van  den  berg  op  5376  rh.  vt.  bepaalde  -). 
Sedert  dien  tijd  is  de  vulkaan,  behalve  door  den  inlandschen  opnemer 
in  1915,  slechts  door  den  kapitein  der  infanterie  G.  J.  J.  de  Jongh 
op  den  9 September  1903  met  eene  patrouille  van  19  fuseliers  be- 
klomme]!  en  wel  van  uit  de  zuidzijde.  Uit  de  aanteekeinngen,  die 
deze  zoo  vriendelijk  was  mij  te  zenden,  kon  men  opmaken,  dat  de 
top  sedert  het  bezoek  van  Reinwardt  geen  wezenlijke  veranderingen 
ondergaan  had.  De  krater  had  eene  wijdte  ongeveer  overeenkomende 
met  die  van  den  piek  van  Ternale,  maar  de  wanden  wai-en  veel 
minder  steil  en  geheel  ttegroeid. 
De  bepaling  der  hoogte  van  den  piek  geschiedde  verder  alleen 
nog  van  uit  zee,  met  uitzondering  van  die  in  liet  jaar  1915.  Men 
verkrijgt  van  die  be[>alingen  het  volgende  overzicht: 
C.  G.  C.  Reinwardt  1821  1702  M. 
E.  A.  Forsten  1841  .......  1687,26  ,, 
Challenger-expeditie  1874  1798,3  ,, ’) 
Siboga-expeditie  1899  , 1754 
R.  D.  M.  Verbeek  1899  . . . 1717  en  1724  „ ^) 
Inlandsche  opnemer  1915  1730  ,, 
Deze  laatste  bepaling  zal  de  waarheid  wel  het  meest  nabij  komen. 
b Reis  naar  het  oostelijk  gedeelte  van  den  Indischen  Archipel  in  het  jaar  1821. 
Amsterdam  1858,  blz.  -497 — 501. 
P.  Melvill  van  Gahnbeé,  Over  de  hoogte  der  bergen  van  den  Oost-Indischen 
Archipel.  Tijdschr.  voor  Neêrl.  Indië  1844.  1.  blz.  545. 
b Report  on  the  Scientific  Results  of  the  Voyage  of  H.  M.  S.  Ghallenger. 
Narralive  1.  2.  bondon  1885,  blz.  594. 
■‘)  T.  a.  p.  blz.  61. 
b T.  a.  p.  blz.  149. 
