worden.  Recht  ten  N.  daarvan  ligt  de  8d0  iM.  Iiooge  Roekoe  Taga- 
foera,  die  blij'khaar  — evenals  de  vorige  — \'an  uit  zee  zichtbaar 
zal  zijn.  Van  alle  di-ie  tO|)[)en  gaan  die|)e  ravijnen  benedenwaarts 
en  het  lijdt  geen  twijfel  of  deze  vormingen  moeten  als  pai'asitische 
kegels  beschouwd  worden. 
Aan  den  Roekoe  Tagafoera  sluiten  zich  aan  twee.  slechts  400  M. 
van  elkander  verwijderd  liggende  to|)i)en,  waarvan  aan  de  Roekoe 
Goelili  eene  hoogte  van  485  M.  en  aan  de  Roekoe  Foeloeloe  eene 
hoogte  van  500  M.  werd  toegekend.  Samen  t)eantwoorden  beiden 
aan  het  ernptiepnnt  2 van  Vkrbeuk  met  een  hoogtecijfer  van  600  M. 
Ten  opzichte  van  Vkrbkek’s  vierde  ernptiepnnt,  dat  wij  bij  gebrek 
aan  een  afzonderlijken  naam  den  \'nlkaan  van  Maftoetoe  zullen  noemen, 
heeft  de  kaart  een  veri-assing  gebracht.  In  tig.  3 vindt  men  het 
daarop  betrekking  hebbende  gedeelte  0|)  vei'kleinde  schaal  gerepro- 
Fig.  3.  De  vulkaan  van  Maftoetoe. 
dnceerd.  Zooals  men  onmiddellijk  kan  zien,  is  hetgeen  Verbeek  bij 
intuitie  vermoedde,  gebleken  juist  te  zijn.  Voor  hem  waren  slechts 
zichtbaar  de  verhoogingen  van  den  oostelijken  ki-aterrand,  n.l.  de 
Boeloe  Pandanga  (570  M.),  de  Roeloe  Mafoe  Moeroe  (560  M.)  en  de 
