868 
Tasoeina  Maboeloe  (500  M.).  De  hoogste  toppen,  die  van  nit  zee  in 
de  nabijheid  der  oostkust  niet  zichtbaar  zijn,  verhetfeji  zicli  wel 
boven  den  westrand.  Het  zijn  de  toppen  Boekoe  Kabahoso,  waarvan 
de  eene,  meer  naar  het  zuiden  gelegen,  een  hoogte  heeft  van  680  M. 
de  andere  daarentegen  slechts  570  M.  hoog  is. 
Op  den  325  M.  boven  zee  gelegen  bodem  der  instortingscaldera 
verheft  zich  de  570  M.  hooge  Boeloe  Maitara,  benevens  twee 
andei-e  lagere  kegels.  De  kleine  (oostelijke)  helft  van  den  krater- 
bodem  is  vlak  en  ten  deele  moerassig.  De  caldera  .is  niet  geheel 
cirkelrond,  hare  middellijn  is  in  O.-W.  2.8  K.M.,  in  N.-Z.  1.8  K.M. 
Hare  die|)te  bedraagt  150  M.,  terwijl  de  kraterrand  gemiddeld  535  M. 
hoog  is.  Uit  de  ligging  van  den  top  van  de  Boeloe  Maitara  blijkt, 
dat  het  ernptiecentrnm  zich  ± 50  M.  in  westelijke  richting  ver- 
plaatst heeft. 
Als  laatste  niting  van  vulkanische  werkzaamheid  van  dezen 
kraterbei'g  wordt  aan  den  oostvoet  en  wel  nabij  de  kampong  Akè 
Sahoe,  vlak  aan  het  strand,  eene  warme  bron  gevonden,  die  volgens 
C.  G.  C.  Reinwardt  eene  temperatuur  van  90°  F.  (32°  C.)  heeft.  ") 
Zij  werd  eveneens  door  H.  A.  Bernstkin  ’)  en  H.  von  Rosenbehg 
bezocht.  ")  Van  R.  D.  M.  Verbeek  is  de  waarneming,  dat  zij  uit 
andesiet  ojitspringt.  ')  Aan  den  noordvoet,  aan  het  strand  nabij  de 
kampoeng  Maftoetoe  zag  ik  den  September  J903  onder  den 
geelachtig  bruinen  tuf  en  beneden  liet  zeeniveau  eenige  koude 
bronnen  te  voorschijn  komen. 
Boven  de  noord  westzijde  van  den  buitensten  kraterrand  verheft 
zich  de  610  M.  hooge  Kota  Moem,  die  oogenschijnlijk  het  door 
Verbeek  bedoelde  eruptiepunt  is,  “)  dat  hij  als  noordrand  van  den 
grooten  ki'atermuui'  beschouwde.  Blijkbaar  is  het  deze,  die.  de  lava- 
stroomen  geleverd  heeft,  die  aan  het  westelijk  gedeelte  der  noordkust 
van  Tidore  ontbloot  zijn.  Verder  in  noordwestelijke  richting  volgt 
op  de  Kota  Moem  de  540  M.  hooge  Tarobo  Maboeloe  en  de  320  M. 
hooge  Boeloe  Gamliir.  De  volgorde  der  eruptiepunten  zal  4,  3,  1 en 
2 zijn,  terwijl  niet  uitgemaakt  kan  worden  of  3 ouder  is  dan.1. 
')  Niet  te  verwarren  met  den  vulkaan  van  het  eiland  Maitara,  die  5.6  K.iM.  ten 
Westen  van  de  Boeloe  Maitara  gelegen  is. 
*)  T.  a p blz.  496. 
Mededeelingen  nopens  reizen  in  den  Indisclien  Archipel.  Tijdschr.  voor  Ind. 
T.  L.  en  V.  17.  Batavia  1869,  hlz.  79. 
•h  Reistochten  naar  de  Geelvinkhaai.  ’s-Gravenhage  1875,  hlz.  11.'  — Der 
Malayische  Archipel.  Leipzig  1878,  blz  403. 
•)  T.  a.  p.  blz.  146. 
T.  a.  p.  Bijlage  V,  tig.  128. 
