902 
kadiode  kon  met  behulp  van  een  inicrometerschroef  op  en  neer 
bewogen  worden.  Het  geheel  was  in  een  glazen  buis  gesmolten,  die 
een  kwarts  venstertje  bevatte  om  het  nlti-aviolette  licht  door  te  laten. 
De  stroomsterkte  in  den  condensator  werd  bepaald  nit  den  op- 
ladingstijd  vaneen  binantelectrometer  volgens  Dolkzalek.  De  spanning 
werd  door  een  batterij  kleine  accnrnnlatoren  geleverd  en  met  een 
electrometer  volgens  Wulf  gecontroleerd.  Alle  geleidingen,  de  ont- 
ladingsbuis  en  de  electrometer  werden,  om  electrostatische  storingen 
te  voorkomen,  met  bladtin  beschermd. 
Het  argon  werd  volgens  de  methode  van  Gehehoff  gezuiverd. 
Gedurende  de  metingen  trad  steeds  een  geringe  verontreiniging  op, 
waarschijnlijk  door  gassen  afkomstig  int  het  eboniet,  waarmede  de 
condensator  geïsoleerd  was.  De  druk  nam  in  24  uur  ongeveer 
0,00080  mm.  toe. 
De  kwartslamp  brandde  op  een  accnrnnlatoren  batterij.  Na  eenigen 
tijd  bleek  de  straling  goed  cotistant  te  worden,  hetgeen  met  behulp 
van  een  thermozuil  werd  nagegaan. 
3.  Wij  hebben  metingen  verricht  over  den  samenhang  tnsschen 
