906 
De  ioiiisaties|)aiining'  voor  argon  bedraagt  J2  Volt.  Ingezet  in  boven- 
staande tbrinnle  vindt  men  : 
Bij  de  metingen  bij  constante  veldsterkte  was  p ongeveer  2 mm. 
en  A"  = 250  VoltA.,,.  en  dus  ^ — . Maximaal  verliest  dus  een 
ejiergie,  die  het  tussehen  2 opeenvolgende  botsingen  opgenomen 
heeft.  Men  mag  in  dit  geval  dus  het  energieverlies  geheel  verwaar- 
loozen  en  aannemen,  dat  de  energie  van  een  electron  alleen  bepaald 
wordt  door  den  weg,  dien  het  in  de  richting  van  het  veld  heeft 
afgelegd;  d.  w.  z.  alle  electronen,  die  zich  0|)  gelijken  afstand  van 
de  kathode  bevinden,  znllen  dezelfde  snelheid  bezitten. 
Bij  metingen  bij  constanten  plaatafstand  is  dit  geenszins  het  geval. 
Zoolang  het  potentiaalverschil  tnsschen  de  platen  klein  is,  is  ook  de 
veldsterkte  klein  en  daarmede  ij  groot ; daar  zal  men  dus  steeds 
met  de  stootverliezen  rekening  moeten  houdeji  en  vooral  de  eerste 
trappen  der  stroomspanningski'omme  zullen  hiervan  den  invloed 
ondervinden.  Voor  het  bepalen  der  ionisatiespanning  zijn  dan  ook 
metingen  bij  constante  geschikt  gekozen  veldsterkte,  te  verkiezen. 
Wat  de  hoogte  der  trappen  betreft,  deze  moeten  zich  volgens  de 
opvattingen  van  Franck  en  Hkrtz  verhouden  als  1:2:4,  enz. 
Wanneer  wij  van  de  afrondingen  afzien  zou  de  stroom  als  funktie 
van  de  spanning  voorgesteld  kunnen  worden  door  een  formule  van 
den  vorm  i=eN\‘l",  waarin  W,  het  aantal  electronen  voorstelt,  dat 
van  de  kathode  uitgaat  en  n het  grootste  geheele  getal  kleiner  daii 
V 
— . (D  het  potentiaal  verschil  tussehen  de  2 platen). 
Vi 
Bij  onze  metingen  was  de  verhouding  nei’gens  als  2:1,  maar 
1.3  a 1.5  tot  1.  Dit  moet  ongetwijfeld  worden  toegeschreven  aan 
den  invloed  van  verontreinigingen  in  het  argon.  Daardoor  is  ook  de 
afwijking  grooter  bij  de  metingen  bij  constante  veldsterkte,  dan  bij 
die  bij  constanten  plaatafstand.  In  het  eerste  geval  toch  neemt  met 
toenemenden  plaatafstand  ook  het  aantal  vreemde  molekulen  tussehen 
de  platen  toe.  Het  lijkt  dan  ook  alleszins  de  moeite  waard  deze 
metingen  nog  eens  met  zuiverder  gas  te  heilialen.  Ten  slotte  kan 
men  uit  de  krommen  bij  constant  veld  nog  atleiden,  dat  vrijwel 
elke  stoot  van  een  electron,  dat  12  Volt  doorloopen  heeft  tot  een 
ionisatie  voert.  Uit  de  voorafgaande  berekening  volgt,  dat  de  Aveg, 
