925 
Dit  nagelaten  materiaal  bevestigt  eenerzijds  voor  een  groot  deel 
de  conclusies,  waartoe  Eykman  reeds  met  belui  lp  van  het  door  hem 
gepubliceerde  was  gekomen,  maar  toetst  deze  aan  een  tot  nu,  toe 
ongekend  aantal  verbindingen;  anderzijds  zijn  eenige  nieuwe  gezichts- 
punten voor  den  dag  gekomen.  Onder  deze  zijn  de  invloed  van  de 
vertakking  der  koolstofketens,  de  verdere  ditferentieering  der  atoorn- 
refractie  van  de  zuurstof,  de  invloed  der  stereo-isomerie,  alsmede 
het  nadere  onderzoek  van  de  dispersie  der  organische  verbindingen 
te  noemen. 
Dit  geheele  nagelaten  werk  toont  met  groote  evidentie  aan,  dat 
er  geen  questie  van  constante  atoomrefraclies  kan  zijn,  zelfs  niet 
voor  de  koolstof.  Hoewel  de  variaties  in  de  atoornrefractie  van  dit 
element  dikwijls  vrij  onbeteekenend  zijn,  vormt  het  toch  geen  uit- 
zondering op  den  algemeenen  regel,  dat  de  atoomrefracties  niet 
constant  zijn. 
Eykman’s  werk  beoogt  niets  minder  dan  eene  geheele  herziening 
van  de  refractometrie  der  organische  verbindingen ; alle  fundamen- 
teele  vragen  op  dit  gebied  heeft  hij  op  meesterlijke  wijze  behandeld, 
dank  zij  zijn  genialen  aanleg  en  zijne  verbazingwekkende  werkkracht, 
die  gelukkig  onder  het  neerdrukkende  gevoel  van  niet  erkende  ver- 
dienste ongerept  is  gebleven. 
Amsterdam,  Januari  1919. 
