971 
gemakkelijk  te  berekenen  is.  Uit  tabel  V van  Gron.  Publ.  N“.  27 *  *) 
werd  voor  de  visneele  grootte  11.0  — de  gemiddelde  grensgrootte 
der  Harvard-platen  - — tusschen  5 = 0°  en  5 = 50°  de  waarde  van 
log  N van  graad  tot  graad  grafisch  geinterpoleerd.  Met  behulp  van 
deze  logarithmen  konden  de  dichtheden  van  alle  velden  eener  plaat 
gemakkeüjk  herleid  worden  tot  de  galactische  breedte  van ’t  centrum. 
Is  b.v.  de  dichtheid  van  ’n  veld  20,7,  z’n  galactische  breedte  14° 
en  de  galactische  breedte  van  ’t  centrum  3°,  dan  is 
log  20.7  + [logN\o  — [log 
de  logarithme  van  de  gereduceerde  dichtheid  voor  dat  veld. 
Nadat  op  deze  wijze  de  dichtheden  op  ieder  der  11  platen  gere- 
duceerd waren  op  de  galactische  breedte  van  haar  centrum,  werd  op 
volkomen  dezelfde  manier  als  boven  is  aangegeven,  de  afstandscorrectie 
voor  deze  groep  van  platen  opnieuw  bepaald,  ’t  Resultaat  was,  dat 
er  tusschen  de  platen  van  groep  1 en  die  van  groep  lil  nog  altijd  ’n 
vrij  aanzienlijk  verschil  blijft  bestaan  met  betrekking  tot  de  afstands- 
correctie, zooals  uit  de  volgende  tabel  moge  blijken.  Hierin  zijn  in 
honderdste  magnitudes  opgegeven  de  verschillen  die  men  krijgt,  dooi- 
de grensgrootte  op  30,50.  . . . 130  m.M.  van  ’t  centrum  te  verminderen 
met  die  in  't  centrum  en  wel  voor  de  platen  van  groep  I,  voor 
die  van  groep  III  vóór  de  reductie  en  van  de  platen  van  deze  laatste 
groep  daarna. 
30  50  70  90  110  130 
groep  I 4-2  —16  —37  —44  —50  -54 
groep  III  (vóór  red.)  — 6 — 22  — 46  —62  — 87  — 95 
groep  III  (na  red.)  —6  —19  —40  —52  —72  —79 
Waar  er  dus  ten  opzichte  van  de  afstandscorrectie  nog  een  ver- 
schil *)  blijft  bestaan  tusschen  de  platen  van  de  eerste  en  die  der 
derde  groep,  ook  nadat  deze  laatste  voor  den  invloed  der  galactische 
condensatie  gecorrigeerd  zijn,  daar  zie  ik  geen  kans,  dit  verschil 
anders  te  verklaren  dan  uit  de  kleur  van  de  sterren  in  verband  met 
hare  ligging  ten  opzichte  van  den  Melkweg.  Indien  dit  werkelijk  de 
oorzaak  is,  dan  zou  ’t  logischer  zijn  de  platen  niet  in  drie  groepen 
te  verdeeien  naar  hare  gemiddelde  dichtheid,  doch  in  twee  groepen 
naar  de  galactische  breedte  van  haar  centrum.  Men  kan  dan  ver- 
h Dr.  P.  J.  VAN  Rhijn.  On  the  Number  of  Stars  of  each  Photographic  Magni- 
tude in  Different  Galactic  Latitudes.  Gron.  Publ.  N'’.  27,  p.  63. 
*)  Dit  verschil  zou  vermoedelijk  nog  iets  grooter  worden  dan  uit  bovenstaande 
tabel  volgt,  wanneer  ook  de  dichtheden  van  de  platen  der  eerste  groep  op  de 
galactische  breedte  van  ’t  centrum  werden  gecorrigeerd.  Immers  ook  in  deze  groep 
komen  nog  eenige  platen  voor,  waarvan  ’t  centrum  eene  geringe  galactische 
breedte, heeft.  ...  , 
63* 
