985 
Het  metaal  wordt  dus  in  dit  geval  veredeld,  maar  de  waterstof 
veronedeld. 
Het  is  nu  de  vraag,  bij  welken  potentiaal  het  driepliasen-even- 
wicht  zal  liggen. 
Wanneer  de  verstoring  van  het  metaal  veel  grooter  is  dan  die 
van  de  waterstof,  dan  zal  de  driephasen-potentiaal  hoogstwaarschijn- 
lijk mindei’  negatief  zijn  dan  bij  innerlijk  evenwicht  van  metaal  en 
waterstofphase ; is  echter  de  verstoring  van  de  waterstof  zeer  groot, 
dan  is  het  mogelijk,  dat  deze  verstoring  het  wint  en  dat  de  drie- 
phasen-potentiaal negatiever  is  dan  bij  innerlijk  evenwicht.  In  de 
voorgaande  teekening,  Fig.  3,  is  het  eerste  ondersteld. 
Het  is  duidelijk,  hoe  wij  bij  deze  beschouwingen  geleidelijk  worden 
gevoerd  tot  het  geval  dat  zich  bij  Nikkel  voordoet. 
Daar  wordt  het  metaal  verstoord  en  de  wateistof  is  door  haar 
uiterst  langzaam,  niet  waar  te  nemen  ontwikkeling  steeds  in  innerlijk 
evenwicht.  Door  de  uiterst  geringe  inwerking  is  de  samenstelling 
van  de  grensvloeistof  practisch  niet  verschillejid  van  die  buiten  de 
grenslaag,  zoodat  de  vloeistofphase  van  het  driephasen-evenwicht 
Verslagen  der  Afdeeling  Natuurk.  Dl.  XXVIl.  A".  1918/19. 
