997 
van  het  molecuul  .s'.  Daai-  ü/,  en  zich  zoowel  links  als  rechts 
van  de  gemiddelde  plaatsen  M ^ en  J/,  kunnen  bevinden,  zoo  kunnen 
wij  onderstellen  dat  zij  zich  gemiddeld  steeds  in  en  zullen 
bevinden;  ook  kunnen  wij  aannemen  dat  en  M,  in  rust  zijn, 
wijl  hunne  beweging  evengoed  naar  links  als  naar  rechts  kan  gericht 
zijn  (zie  evenwel  § 6).  M beweegt  zich  dus  tnsschen  de  als  vast 
onderstelde  moleculen  d/j  en  gestadig  heen  en  weer.  Daarbij 
noemen  wij  de  snelheid,  welke  M in  het  pnnt  midden  tnsschen 
If,  en  d/j  (in  Fig.  1 door  d/ aangednid  : het  z.g.  doode  of  neutrale 
punt),  hetzij  naar  links,  hetzij  naar  i'echts  heeft. 
Met  deze  snelheid  doorloopt  M het  baanstnk  MA^  (bv.  in  P), 
maar  dan  treedt  het  binnen  de  attracliesfeer  (j  van  het  raolecunl  i)/j 
(bv.  in  (3);  d.  w.  z.  wij  nemen  aan  dat  de  aantrekkende  kracht  zich 
eerst  binnen  die  sfeer  in  merkbare  mate  doet  gevoelen,  en  van 
daar  af  gestadig  toeneemt  tot  M het  molecuul  jy,  aanraakt  (afstand 
der  middelpunten  =P).  De  snelheid  tt  is  dientengevolge  ook  van 
af  steeds  door  toegenomen  tot  een  maximumwaarde  Ug.  Alsdan 
treden  afstootende  kraclileji  op;  de  beide  moleculen  worden  een 
weinig  ingedrukt  en  M wordt  ternggeworpen.  Tnsschen  il/,  en  M 
geschiedt  alles  op  geheel  dezelfde  wijze,  alleen  in  tegengestelde  volg- 
orde; en  tnsschen  vlA  en  il/^  en  terug  herhaalt  zich  alles  opnieuw. 
Van  elke  heen  en  weer  gaande  beweging  zullen  wij  dus  slechts  het 
vierde  deel,  nl.  hel  stuk  hebben  te  beschouwen. 
Nu  ziet  men  gemakkelijk  in,  dat  er  drie  gevallen  mogelijk  zijn. 
In  de  eerste  {)laats  het  in  Fig.  1 aangeduide  geval,  waarbij  /0(>is, 
en  het  molecuul  M dus  een  grooteren  of  kleineren  weg  aflegt  geheel 
buiten  den  invloed  der  aantrekking  van  vlT,,  en  altijd  buiten  de 
aantrekkingssfeer  van  T/,. 
In  de  tweede  plaats  heeft  men  het  oxergangsgeval  van  Fig.  2,  nl. 
I Q,  maar  j>  Kp  -f-  s).  Alsdan  is  M voortdurend  binnen  de  attractie- 
sfeer  van  A/,,  en  bovendien  een  tijdlang  (van  M tot  A,,  bv. 
in  P)  ook  binnen  die  (T/,/!,)  van  i/,.  Zoodra  M het  pnnt  A,  is 
gepasseerd,  bv.  in  (3,  zal  het  zich  buiten  den  invloed  van  J/,  bevinden. 
1 
r 
b 4| 
L ^ 
k-  ^ 
w 
'^p-/ 
Fig.  2. 
In  de  derde  plaats  kan  M ook  voortdurend  binnen  de  attractie- 
sfeer  van  zijn,  zoodra  nl.  M bij  aanraking  met  (afstand  der 
middelpunten  =z  s)  zich  nog  juist  op  den  rand  der  attractiesfeer  van 
