1000 
het  eei'st  behandelen.  Op  eenvoudige  wijze  zullen  wij  daarna  de 
beide  eerste  gevallen  kunnen  uitwerken.  De  nu  volgende  beschou- 
wingen hebben  dus  alle  betrekking  op  kleine  voluinijia  (/<^1,35  a 
J,5.s‘,  d.  w.  z.  a 2,5  a 3,4 hetzij  bij  vloeistoffen,  hetzij  bij  vaste 
lichamen. 
Voor  het  snelheidskwadraat  n'^  in  het  |)unt  P .r)  geldt  dan 
X 
2 r 2 /■ 
= i//  H /■  X 2.r  dx  = a/  + --  .v’  . . . . (a) 
’ m J'  m 
o 
2/ 
Bij  aanraking  der  beide  moleculen  is  dus  (/ — sy 
ni 
geworden,  terwijl  van  nu  af'  aan  — tengevolge  van  het  optreden 
der  afstootende  kracht,  gegeven  door  (de  quasi-elastische  kracht  door 
2f  voorstellende) 
/’'=:2e  {x  — {l  — s)), 
wanneer  P zich  binnen  den  afstand  s (bij  aanraking)  bevindt  — de 
snelheid  wordt  voorgesteld  door 
2/'  2 r 
ny=ny  + {l  — sY 2 f (.i;  — (/  — 
m ni  J 
s)  ) dx, 
d.  w.  z.  door 
2 f 2 e 
aX  = uy  -| — ~ (i  — sy (x — ii—s)y 
m m 
(b) 
Men  heeft  alzoo,  daar  u = ia: 
dx 
V 
{l-sf  - 
2e 
-~(x-(i—s)y 
m 
d.  w.  z.  voor  de  tijden  en  resp.  tusschen  M en  de  botsing,  en 
gedurende  de  botsing  tot  op  het  hoogtepunt,  waar  ïi  = 0 geworden  is : 
/ — s' 
t,= 
l—S 
dx 
2f  2e 
m m 
wanneer  men  door  s'  voorstelt  den  afstand  der  molecuulmiddelpunten 
op  het  hoogtepunt  der  indrukking. 
Voor  het  gemiddelde  mellieidskivadraat,  d.  w.  z.  het  tijdsgerniddelde, 
hetwelk  ook  in  de  Virinalvergelijking  \'Oorkomt,  en  waaraan  de 
temperatniü'  evenredig  is,  heeft  men  nu  blijkbaar  geheel  algemeen: 
