]0()9 
verschil.  Vooreerst  zal  wellicht  een  slechts  geringe  wijziging  in 
onze  grondonderstellingen  aangaande  de  werkingswijze  der  aantrek- 
kende krachten,  bij  behoud  van  den  logarithmischen  vorm  van 
/j,  een  wijziging  kunnen  teweegbrengen  in  dien  zin,  dat  nog  een 
konstante  term  tnoet  worden  aangebracht.  En  in  de  tweede  plaats 
zal  het  in  aanmerking  nemen  der  MAXWEi.L’sehe  snelheidsverdeeling 
bij  de  berekening  van  een  zekeren  invloed  kunnen  hebben  op 
het  resultaat.  Ongelukkig  kunnen  de  daarop  betrekking  hebberide 
berekeningen  niet  worden  uitgevoerd,  daai'  deze  tot  een  luet  voor 
uitwerking  vatbare  bepaalde  integraal  zullen  voeren.  In  de  derde 
plaats  kan  nog  worden  aangevoerd,  dat  het  ten  opzichte  van  de 
snelheid  van  het  bewegende  molecuul  Al  niet  geheel  geoorloofd 
is  de  moleculen  M,  en  in  rust  Ie  onderstellen,  op  grond  daar- 
van, dat  de  beweging  zoowel  naar  links  als  naar  rechts  kan  gericht 
zijn.  Daarbij  dient  te  worden  opgemerkt,  dat  wanneer  Af^  zich  bv. 
links  van  zijn  gemiddelden  stand  bevindt,  het  .9 aantrekkend  op 
M zal  inwerken  dan  wanneer  het  zich  rechts  daarvan  bevindt.  En 
zoo  is  er  meer. 
Wij  kunnen  dus  gerust  op  grond  der  bovenstaande  overwegingen 
de  genoemde  t.  o.  v.  den.  logarithmisch  oneindigen  hoofdterm  uiterst 
geringe  correctie  aanbrengen,  en  schrijven  ; 
V. 
RT  -z 
Keert  men  nu  deze  betrekking  om,  dan  komt  er 
■ • • 
eRT  „1 
Hierin 
= 3 A7  = v,.v, 
stellende,  zoo  verkrijgt  men  eindelijk: 
3iV7n’ 
iVAv  ’ 
hv 
E: 
I Nhv-\- 
(10a) 
(11) 
(12) 
(11«) 
hetgeen  met  de  betrekking  van  Pt.anck  (na  vermenigvuldiging  met 
3 wegens  den  overgang  van  een  lineairen  tot  een  ruitntelijken 
oscillator)  overeenstemt. 
De  door  Planck  ingevoerde  grootheid  kv  zou  derhalve  gegeven 
zijn  door 
Ar  = 2 /(/-*)«, 
(11a) 
