1240 
3 
Het  in  een  gegeven  tijd  t waargenomen  effect  y is  klaarblijkelijk  |j 
volstrekt  niet  evenredig  aan  m.  ' 
De  bovengemelde  regelmatigheid  in  m en  de  resultaten,  daarmee  | 
verbonden,  die  verder  medegedeeld  zullen  worden,  leveren  daarom  j 
een  belangrijke  experimenteele  bevestiging  van  de  stralingstheorie.  ! 
In  het  werk  van  Mtchaelis  wordt  de  aandacht  gevestigd  op  het  j > 
feit,  dat  een  voorstelling  van  het  ongedissocieerde  deel  van  een 
amphoteren  electrolyt  als  een  functie  van  de  H-ionen  concentratie, 
waarbij  als  abscissen  genomen  worden  de  waarden  van  pn  in  plaats 
van  de  H-ionen  concentratie  zelf,  veel  karakteristiekere  krommen 
oplevert. 
Zijn  ,,rest-krommen”  worden  als  volgt  afgeleid.  • 
Zij  (A)  de  totale  concentratie  van  den  amphoteren  electroljt,  (^+) 
die  van  het  kation,  {A~)  die  van  het  anion,  dan  is  de  concentratie 
van  de  ongedissocieerde  rest  [w) : 
{.^)  = {A)-{A+)-{A~) 
Volgens  de  vvet  van  massa- werking  hebben  wij  in  de  oplossing 
de  twee  evenwichtsvergelijkingen  : 
(^+)  {OE)  = kb{x) 
(A-)  (H)  = kaix) 
Dus  : 
waaruit  volgt : 
kh  kn 
{x) 
{A) 
1 .L  I 
^ ÏH)  ^ {OH) 
{x) 
De  ongedissocieerde  fractie  q = — wordt  dan 
{A) 
1 
ki 
{OH) 
In  tig.  4 zijn  ter  vergelijking  weergegeven  de  krommen,  door 
Michaelis  geconstrueerd  voor  verschillende  waarden  van  de  disso- 
ciatie-constanten  kn  en  ki. 
De  overeenstemming  van  ons  diagram  van  urease-activiteit  m met 
deze  kromme  is  duidelijk. 
Er  moet  echter  aan  herinnerd  worden,  dat  de  relatieve  afmetin- 
gen van  pu  en  p uit  den  aard  der  zaak  willekeurig  zijn  in  deze 
figuren. 
