1244 
molecuul  of  radicaal  iu  eeu  actieven  toestand  bevatten,  dat  door  ] 
hen  wordt  vrijgemaakt  of  waarop  zij  inwerken. 
Ammonmm-carbonaat  -j-  koolzuur  als  bu  ffer.  | 
lu  het  begin  dezer  studie  was  het  den  schrij\  er  spoedig  duidelijk,  | 
dat  de  gewoon  lijk  aangenomen  bevinding  van  de  versnellende  wer-  , 
kirig'  van  koolzuur  niet  alleen  door  het  experiment  onvoldoende  i 
bevestigd  was,  maar  zelfs  geheel  onjuist  kon  zijn.  ! 
De  werkitig  van  nrease  in  een  ureum  oplossing  veroorzaakt  i 
spoedig  zulk  een  aanmerkelijke  verlaging  van  de  //-ionen  concen- 
tratie, dat  het  verloop  der  hjdrolyse  sterk  vertraagd  wordt.  De  j 
versnelling,  door  een  koolzuurstroom  in  zulk  een  oplossing  teweeg-  | 
gebracht,  als  een  bewijs  te  beschouwen  van  den  speciaal  gunstigen  j 
invloed  van  koolzuur,  is  een  onnoodige  aanname,  zoolang  niet  ten  | 
volle  is  rekening  gehouden  met  het  vermogen,  dat  koolzuur  heeft,  | 
om  de  vermindering  van  H-ionen  concentratie  te  voorkomen.  En  dit 
was  niet  gedaan  door  vorige  onderzoekers. 
Toch  was  het  wel  bekend,  dat  de  natuur  dikwijls  gebruik  maakt  ' 
van  bicarbonaten  en  koolzuur  zoowel  als  van  phosphaatmengsels  als  | 
buffers  om  de  noodzakelijke  constantheid  van  de  ware  reactie  in  de  i 
levende  cel  te  handhaven.  De  bnfferwerking  van  bicarbonaten  in  | 
bloed  is  in  deze  een  voorbeeld,  dat  den  laats  ten  tijd  veel  de  aandacht 
getrokken  heeft.  , 
Vóór  het  bereiken  van  het  gezichtspunt,  dat  de  nrease  straling  , 
alleen  geabsorbeerd  wordt  door  het  substraat  ureum  en  de  H-ionen, 
onderstelde  schrijver  dezes,  dat  de  producten  der  enzym- werking  ; 
— hier  ammonia  en  koolzuur  — ook  de  straling  tot  zekere  hoogte 
absorbeeren  en  op  deze  wijze  den  gang  dei-  hydrolyse  vertragen.  j 
Terzelfder  tijd  werd  overwogen,  dat  door  een  voortdurenden  en 
overvloedigen  koolzuurstroom  te  voeren  door  een  nrease  oplossing,  ! 
die  niet  te  veel  ureum  en  veel  ammonium-carbonaat  bevatte,  de  ; 
H-ionen  concentratie  gemakkelijk  constant  gehouden  kon  worden. 
Algemeen  toch  wordt  de  ware  reactie  van  een  oplossing  van  een 
bicarbonaat,  verzadigd  met  koolzuur,  niet  veranderd  dooi'  eenige  , 
variatie  in  liare  samenstelling. 
Het  was  daarom,  dat  in  1915  en  1916  een  lange  reeks  van 
experimenten  was  uitgevoerd  met  ammonium-carbonaat  en  koolzuur 
als  bntfermengsel,  waarvan  nu  in  ’t  kort  iets  zal  worden  medege- 
deeld en  uitgelegd  aan  de  hand  van  de  later  (als  hierboven)  ont- 
wikkelde theorie. 
Het  gebruikte  ammonium-carbonaat  was  Kahi.baüm’s  ,, Ammonium- 
