Scheikunde.  — De  Heer  F.  Zkeman  biedt  iiairiens  de  Heeren 
A.  Smits,  G.  L.  D.  La  Hastidk,  en  J.  A.  van  den  Andee  een 
inededeeling  aan:  ,,(>ver  het  versch/jnse/  na  aiux/isrhe  /)olari- 
satie” . I. 
(Mede  aangeboden  door  den  Heer  S.  HoofiEWREFF). 
Inleidirn/. 
Wanneer  de  exp.  eletdriscdie  potenliaal  van  ijzer  gemeten  wordt 
gedurende  de  anodiselie  polarisatie,  neemt  men  waar,  dal  deze  poten- 
tiaal minder  negatief  wordt  naarmate  de  stroomdichtlieid  toeneemt. 
Voert  men  dit  experiment  nit  in  oplossingen,  die  geen  of  weinig 
lialogeen-ionen  bevatten,  dan  neemt  dit  verschijnsel  boven  een  bepaalde 
stroomdichtheid  sterk  toe  en  het  ijzer  gaat  dan  daarbij  van  den 
actieven  in  den  passieven  toestand  over.  Hoewel  dit  overgaan  van 
den  actieven  in  den  passieven  toestand  niet  bij  alle  metalen  wordt 
waai'genomen,  alle  vertoonen,  terwijl  zij  anode  zijn,  een  potenliaal, 
die  min  of  meer  in  de  positieve  richting  is  verschoven.  Dit  ver- 
schijnsel der  anodische  polarisatie  is,  evenals  dat  der  kathodische 
polarisatie  door  de  nieuwere  beschouwingen  omtrent  de  electromo- 
torische  evenwichten  op  eenvoudige  wijze  verklaard  '). 
Een  nieuw  verschijnsel  deed  zich  echter  voor,  toen  Smits  en  Loery 
DE  Brüyn,  rnim  twee  jaar  geleden,  bij  de  anodische  polarisatie  van 
ijzer  gebruik  maakten  van  een  roteerenden  commutator  volgens 
LE  Blanc  ’). 
Deze  cornmntator  is  zoo  geconstrueerd,  dat  de  potenliaal-sprong 
niet  gemeten  wordt  tijdens  den  stroomdoorgang,  maar  onmiddellijk 
na  verbreking  van  den  stroom.  Bij  deze  methode  van  werken  werd 
het  merkwaardige  verschijnsel  ontdekt,  dat  wanneer  de  stroomdicht- 
heid niet  zóó  groot  was,  'dat  het  ijzer  passief  werd,  het  ijzer  niet 
een  minder  negatieven,  doch  een  sterker  negatieven  potentiaal  vertoonde, 
hetgeen  dus  zeggen  wilde,  dat  het  ijzer  na  anodische  polarisatie  een 
verandering  van  den  potentiaal  vertoonde  in  een  richting  tegengesteld 
aan  die,  welke  tijdens  den  stroomdoorgang  is  waar  te  nemen. 
Aanvankelijk  Averd  gemeend,  dat  dit  verschijnsel  aan  de  een  of 
andere  fout  in  de  opstelling  moest  worden  toegeschreven,  doch  al 
b Zeitschr.  f.  phys.  Ghem.  92,  1 (1916). 
b Zeitschr.  f.  phys.  Chem.  5,  469  (1890). 
