1265 
lelie  verseliuiviiig  zijn  de  verschillende  karakteristieken  nit  elkaar  . 
af  te  leiden.  Fig.  3 geeft  ia 
als  functie  van  v bij  konstante 
e.  Deze  karakteristieken  zijn 
gelijksoortig  met  die  van  tig.  2 ; 
doorgaans  evenwel  zijn  zij 
steiler.  Fig.  2 en  3 geven  het 
essentieele  der  andionskarak- 
teristieken  ; de  verschillende 
uitvoeringsvormen  vertoonen 
meer  of  minder  belangrijke 
afvvijki)igen. 
Ofschoon  de  aard  dei‘  ge- 
bruikte gasresten  en  de  graad 
hunner  verdunning  een  be- ' 
langrijke  rol  spelen  in  de  bepaling  der  individueele  eigenschappen 
vaji  het  audion,  schijnen  zij  niet  van  essentieele  beteekenis  te  zijn. 
Het  is  in  alle  geval  aan  L.vngmcik^)  gglukt  een  normaal  fnnctionee- 
rend  drie-electrodenrelais  te  construeeren,  door  hem  pliotron  genoemd, 
waarin  elk  spoor  van  gasresten  schijnt  te  ontbi'ekcn.  We  kunnen 
ons  dns  bij  de  volgende  bespreking  gevoegelijk  op  het  standpunt 
stellen,  dat  de  geleiding  binnen  het  audion  uitsluitend  door  de  nit 
de  kathode  tredende  ,,gloeielectronen”  of  ,,thermoionen”  geschiedt. 
Voor  het  aantal  W per  tijdseenheid  tiit  een  gloeidraad  in  het 
vacuüm  nittredende  electronen  vond  Richaudson  de  bekende  formule ; 
b 
N = aT'e~^' (1) 
hierin  is  7’  de  abs.  temperatuur  van  den  gloeidraad,  a.  en  h zijn 
konstanten,  A is  een  grootheid,  die  weinig  van  de  eenlteid  verschilt. 
De  uittredende  electronen  kan  men  opvangen  op  een  tegenover  de 
kathode  geplaatste  anode;  zV  bepaalt  men  dan  door  stroommeting. 
Bij  konstante  T neemt  de  stroom  aanvankelijk  bij  grootei-  wordend 
potentiaalverschil  toe.  Eerst  de  maximale  sti'oom,  ,,de  verzadigings- 
stroom”  volgt  in  zijn  afhankelijkheid  van  de  temperatuur  de  formule 
van  Richardson. 
Voor  dit  aanvankelijk  toenemen  van  den  stroom  met  de  aangelegde 
spanning  gaf  Langmuir’)  zijn  theorie  der  ,,rnimteladingen”.  De  in 
het  veld  tnsschen  de  kathode  en  anode  aanwezige  electroimn  ver- 
kleinen het  potentiaalverval  in  de  nabijheid  der  kathode.  Is  de 
h Langmuib;  General  Electr.  Rev.  (1915)  p.  327. 
Hund  : Jahrb.  f.  Drahtl,  Tel.  (1916)  10  p.  521. 
^)  Phys.  Rev.  (1913)  p.  457. 
