1267 
Ben  overeenkomstige  eni|)irisehe  1‘onmile  wordt  door  Lanomöir’) 
gegeven  voor  zijji  pliotron. 
In  de  draadlooze  telegratie  wordt  liet  audion  gebruikt  als  gelijk- 
richter  en  versterker.  Aan  de  liaiid  van  de  karakteristieken  van 
fig.  3 zijn  deze  functies  licht  na  te  gaan.  Wordt  de  oogenhlikkelijke 
bedrijfstoestand  van  liet  audion  door  liet  punt  B van  één  dezer 
karakteristieken  aangegeven,  zoo  ziet  men  dat  met  kleine  fluctuaties 
van  den  roosterpotentiaal  relatief  groote  veranderingen  in  den  anode- 
strooin  gepaard  gaan.  Dank  zij  het  lineair  verloop  van  de  karakte- 
ristiek in  de  omgeving  van  B,  zijn  deze  stroomvariaties  evenredig 
met  de  variaties  \'an  den  j'ooster[)Otentiaal.  Van  groot  belang  hierbij 
is  nog,  dat  liet  rooster  zelf  weinig  stroom  opneemt,  ,,liet  reageert 
op  spanningen,”  er  zijn  dus  zeer  kleine  energieën  noodig  om  de 
potentiaalveranderingen  van  het  rooster  te  bewerken.  In  de  punten 
A en  C werkt  het  audion  tevens  als  gelijkrichter : bij  gelijke  poten- 
tiaalveranderingen in  positieven  en  negatieven  zin  behooren  ongeUjke 
stroomvariaties. 
In  de  laatste  jaren  heeft  men  gevonden,  dat  het  audion  nog  een 
derde  funclie  kan  verrichten.  Door  geschikte  schakeling  kan  men 
een  electrisch  instabiel  sjsteem  vormen,  dat  aanleiding  geeft  tot 
wisselstroomen  van  bepaalde  frequentie,  evenals  dit  het  geval  is  met 
de  zoogenaamde  zingende  booglamp.  Het  is  verder  gebleken  dat  de 
„instabiele”  schakelingen  de  \ersterkende  werking  nog  in  liooge 
mate  vergrooten  : z.g.  terugkoppeling.  Voor  een  goed  begrip  van  het 
gebruik  van  het  audion  in  de  draadlooze  telegrafie  is  het  van  het 
hoogste  belang  zijn  generatieve  werking  te  verstaan. 
Het  vraagstuk  van  de  instabiliteit 
van  mechanisch  rustende  electro- 
L dynamische  systemen  is  o.  a.  door 
72  SiMON  en  zijn  leerlingen  bestudeerd ’). 
C Deze  onderzoekers  zijn  er  in  geslaagd 
eenige  algemeene  gezichts|)unten  vast 
f’ig-  4:.  te  stellen,  die  we  aan  de  hand  van 
een  eenvoudig  schema  (zie  tig.  4)  licht  na  kunnen  gaan. 
E is  een  konstante  electrom.  kracht.  W is  een  weerstand,  die 
zoo  groot  is,  dat  de  (variabele)  weerstand  van  den  lichtboog  B steeds 
hiertegen  te  verwaarloozen  is,  L is  een  zelfinductie,  waarvan  de 
weerstand  R bedraagt,  C is  een  capaciteit.  Van  wege  de  veronder- 
b Zie  Hund  : Jahrbuch  f.  Dr.  Tel.  (1916)  10  p.  521. 
2)  Pliys.  Zeitschr.  (1902)  III  p.  282. 
, „ (1903)  IV  p.  366  en  p.  737. 
Zie  ook  Jahrb.  f.  Dr.  Tel.  (1918)  1 p.  16. 
i Llj 
