J314 
onjuist  is.  We  hebben  deze  berekening  \'00r  de  gegevens  van  tabel  4 | i 
uitgevoerd ; de  resultaten  zijn  in  tabel  4a  vermeld.  De  gemiddelde  ^ 
TABEL  4a.  \ 
t 
I03r 
in=5) 
lO^s 
(n=5) 
rQv 
sQo 
l+r— 5 
b 
E2 
1 
E2{t=-0.4)  gemiddeld. 
0.85 
5.88 
1.97 
63 
90 
0.9862 
1 
15310 
1 
: 14800 
14720 
1.9 
5.78 
2.13 
62 
97 
0.9845 
14080 
13570 
13450 
2.9 
5.28 
2.27 
57 
104 
0.9826 
15310 
14810 
14650 
3.9 
5.17 
2.43 
56 
111 
0.9809 
15640 
15150 
14940 
14210 
4.85 
5.06 
2.61 
54 
119 
0.9790 
14150 
13670 
13400 
6.85 
4.85 
2.95 
52 
135 
0.9754 
14920 
14460 
14110 
^ 8.85 
4.44 
3.37 
47 
154 
0.9707 
waarde  van  de  laatste  kolom  wordt  100  cal.  hooger  dan  het  cor-  j 
respondeerende  getal  van  tabel  4.  Een  verschil  van  één  molecuul  i 
water  in  de  samenstelling  van  het  hydraat  zou  een  verschil  van  j 
1440  cal.  eischen  en  het  verschil  ligt  bovendien  nog  in  de  verkeerde  [ 
richting.  De  waarde  ?i  = 5 voldoet  dus  niet  aan  de  waarnemingen.  | 
[Tit  de  tabellen  4 — 6 zal  duidelijk  zijn,  dat  de  verwaarloozingen 
in  de  uitdrukkingen  10  a en  b,  waarover  in  ^ 6 werd  gesproken, 
toelaatbaar  zijn. 
12.  Wanneer  we  nu  de  resultaten  \an  deze  indirecte  analyse  j 
met  de  vroeger  langs  directen  weg  uitgevoerde' bepalingen  vergelij-  ! 
ken,  dan  blijkt,  dat  Inj  het  quadrupelpuid.  de  samenstelling  van  de  I 
verbinding  aangegeven  wordt  door  H^S.öHjO,  dat  echter  bij  — 80°,  j 
wanneer  de  verbinding  uit  water  en  overmaat  zwavelwaterstof  wordt  | 
gevormd,  door  de  \ aste  stof  een  quantum  gas  hardnekkig  wordt  i 
vastgehouden,  dat  bij  een  druk  van  2 c.M.  (waterstraalpomp)  in  j 
eenige  uren  nog  niet  ontwijkt.  Bij  opwarmen  wordt  dit  gas  echter  snel 
losgelaten  en  veroorzaakt  dit  laatste,  dat  bij  dampdrukbepalingen  bij 
lage  temperaturen  tweephasenevenwichten  worden  gemeten.  (Zie  ^ 7).  | 
De  vroeger  verrichte  analyses  kunnen  door  deze  gasadsorptie  j 
verklaard  worden.  De  hoeveelheid  zwavelwaterstof,  die  daarbij  werd  ! 
vastgehouden,  was  niet  gering.  Bedenkt  men,  dat  de  samenstelling  j 
van  de  vaste  stof  lag  tosschen  HjS.ö.lH^O  en  HjS.Ö.oHjO,  dan  blijkt,  | 
dat  per  molecuul  HjS.öH^O  resp.  0.18  en  0.09  mol  H,S  geadsor- 
beerd gebleven  zijn.  Dat  deze  hoeveelheden  de  bovenstaande  drie- 
phasenbepalingen  niet  onmogelijk  hebben  gemaakt,  moet  hieraan 
worden  toegeschreven,  dat  bij  de  vulling  van  de  apparaten  herhaal- 
delijk met  vloeibare  lucht,  dus  bij  een  lageren  druk  werd  leegge- 
