1 322 
vei’gelijkiiigen  identiek.  Bij  sommige  berekeningen  werd,  zooals  uit 
het  vervolg  zal  blijken,  ook  Da,  bij  andere  Da  en  Ca  aangenomen 
volgens  VIL  A.  3.  Deze  coëfficiënten  werden  bei-ekend  met  de  bij 
eene  vorige  gelegenheid ')  gepubliceerde  kritische  constanten  van 
neon,  nl. 
0-k  — — 228°. 35  C.  Pk  = 26.86  int.  atm. 
De  berekeningen  geschiedden  nu  op  3 verschillende  manieren: 
a.  voor  alle  temperaturen  werd  alleen  Ba  'lit  de  waarnemingen 
berekend,  de  overige  coëfficiënten  werden  aangenomen.  Ca  en  Da 
\'olgeiis  VIL  A.  3,  Ea  en  Fa  volgens  VIL  1.  of  VIL  A.  3.  (wat, 
zooals  boven  reeds  werd  opgemerkt,  op  hetzelfde  neerkomt); 
b.  voor  de  laagste  4 temperaturen  werden  Ba  en  C.4  uit  de  waar- 
nemingen berekend,  vei  der  als  ojidei-  a ; 
c.  voor  alle  temperaturen  werden  Ba  en  Ca,  voor  — 200°, 08  C., 
— 208°,10  C.  en  — 213°, 08  C.  bovendien  Da  en  voor  — 217°, 52  C. 
ook  nog  Ea  uit  de  waarnemingen  berekend,  verder  als  onder  a. 
De  berekeningen  c wei-den  het  eerst  uitgevoerd  en  hadden  ten 
doel  eene  zoo  mooi  mogelijke  aansluiting  aan  de  waarnemingen  te 
verkrijgen,  zoodat  de  coefticiënten  een  zuiver  empirisch  karakter 
dragen.  Toen  het  bleek,  dat  de  waaiden  van  Ca,  zich  niet  mooi 
op  eene  kromme  lieten  vereenigen  en  die  van  Da  uog  veel  minder, 
en  het  dus  duidelijk  werd,  dat  het  waarnemingsmateriaal  niet  vol- 
doende was  om  Ca  en  Da  als  functie  van  de  temperatuur  te  bereke- 
nen, gingen  wij  over  tot  de  berekeningen  a en  b,  waarbij  de  Da 
waarden  en  gedeeltelijk  ook  zelfs  de  Ca  waarden  werden  aange- 
nomen. De  aansluiting  aan  de  waarnemingen  is  bij  de  berekeningen 
a en  h natuurlijk  belangrijk  minder  goed  dan  bij  c. 
De  resultaten  van  deze  berekeningen,  die  alle  volgens  de  methode 
der  kleinste  quadraten  werden  uiigevoerd,  vindt  men  vereenigd  in 
de  tabellen  II  en  lil.  Tabel  II  geeft  de  individueele,  volgens  de 
verschillende  methoden  a,  b en  c uit  waarnemingen  berekende 
viriaalcoefficieuten,  tabel  III  de  uit  VIL  A.  3 afgeleide  coëfficiënten, 
benevens  de  waarden  van  Aa,  berekend  uit  de  vergelijking 
Aa=Aa,{\  4-  0,0036618  0),  ’) 
waarbij  voor  Aa^  de  reeds  gepubliceerde  waarde  + 0.99986 *  *)  ten 
grondslag  werd  genomen. 
h H.  Kamerlingh  Onnes,  G.  A.  Grommelin  en  P.  G.  Gath,  Zittingsverslag 
Febr.  1917,  Gomm.  NL  1515. 
4 Gomm.  N'h  71. 
*)  Gomm.  N".  147d. 
