1340 
weer,  lioe  geniakkelijk  door  niet  gelijke  omstandigheden  systemati- 
sche verschillen  in  de  getelde  aantallen  sterren  ontstaan,  waardoor 
ze  voor  het  atleiden  van  gradiënten  onbruikbaar  worden. 
Een  ander  middel,  om  verder  te  komen,  geven  de  platen,  die 
door  Frankt.in-Adams  opgeiiomen  zijn  ; volgens  Chapman  en  Mklotte 
gaan  zij  tol  beneden  de  gi-ootte  photographisch,  en  dit  blijkt 
ook  nit  de  door  hen  opgegeven  aantallen.  Voor  de  melkwegzone 
was  het  aantal  N voor  de  grootte  15,0  16,0  17,0  naar  hun  oor- 
spronkelijke opgaven  650,  1300,  '2050  ; deze  aantallen  zijn  door  ver- 
keerde vorming  van  middelwaarden  te  klein,  en  Dr.  Chapman  gaf 
naderhand  vooi'  de  beide  eerste  840  en  1700  (/ut/ /V  2.92  en  3.23) ‘), 
dus  297o  en  317„  meer;  neemt  men  het  laatste  dus  33‘’/„  grooter,  dan 
wordt  voor  17.0  het  aantal  xV  = 2800.  De  tafel  \ an  van  Rhijn  geeft 
voor  deze  iV  de  photographische  gi'enshelderheden  15,2,  16,2  en  16,9, 
waai-nil  blijkt,  dat  de  sterren  tot  17,0  onvolledig  geteld  zijn.  Uit  de 
waarden  van  N,  die  in  Gron.  Pnbl.  18  voor  Herschel  zijn  afgeleid, 
nl.  A = 175,6  373  1023  voor  de  3 zones  40  —90,20 — 40  en  0 — 20 
galactische  breedte,  \'olgt  als  photographische  grensheldeilieid  voor 
Herschel  15,30  15,18  en  15,47.  Dè  tellingen,  die  Chapman  en  Melotte 
met  17,0  aangeven,  gaan  dus  1'  j,  grootteklasse  verder  in  de  zwakke 
sterren  dan  Herschel’s  peilingen. 
Dé  afzonderlijke  lellingen  op  plaat  136  (RKl.  20''0  ; deel.  -^15°) 
die  de  Aqnilastreek  bevat,  zijn  mij  door  Prof.  Dysün  welwillend  tei' 
beschikking  gesteld.  Voor  deze  plaat  zijn  de  grenshelderheden  niet 
photometrisch 
d loq  A' 
bepaald,  men  kan  dus  - 
d))i 
niet 
streng  atleiden. 
Neemt  men  voor  de  m de  gemiddelde  waarden,  dan  vindt  men  (als 
gemiddelde  van  6 plaatsen,  die  in  den  melkweg  in  Aqnila  en  Sagitta 
liggen) 
m=144  15,3  16,3  17,0 
A^=  965  3445  11883  14310 
d log  N 
dm 
0,61 
0,53 
0,12 
Het  laatste  verschil  bewijst  weer,  dat  de  zwakste  sterren  bij  Ch. 
& M.  zeer  onvolledig  geteld  zijn,  in  deze  dichte  melkwegstreken  nog 
meer  dan  elders.  Overigens  is  ook  in  de  andere  verschillen  weinig 
van  den  stei'ken  gradiënt  te  bemerken,  die  naar  Hkrschei/s  getallen 
te  verwachten  was.  Chapman  heeft  ook  de  dichtste  gedeelten  van  de 
melkwegzone  afzonderlijk  behandeld  en  vindt  daarvoor 
')  S.  Chapman.  The  number  and  galactic  distribulion  of  tbe  stars.  Table  A 
Monthly  Notices  78  pag.  70. 
