1412 
Deze  tabel  eii  kromme  B van  tigunr  8 zouden  een  afname  in  m 
\'(»orspellen  van  51,3  voor  = 7 (ot  37,1  vooi-  = 7,24,  dat  is 
van  1 tot  0,725,  terwijl  experimenteel  gevonden  werd  een  afname 
van  1 tot  0.82. 
De  intei'pretatie  van  dit  verseliil  is,  dat  de  ka  en  ki,  ook  aanmer- 
kelijk verlaagd  zijn  door  10  alcohol,  dat  daarom  de  ,,rest-kromme” 
van  urease  in  deze  oplossing  geplaatst  moet  worden  hoven  de 
kromme  B van  tignnr  8. 
De  kromme  C in  figuur  8 en  de  vierde  kolom  van  tabel  19 
stellen  voor  de  waarden,  die  )n  zon  hebben,  indien  en  beide 
20  7o  waren  afgenomen,  terwijl  /r,,.  evenals  in  de  ki'omme  B de 
waarde  10-’-* zou  hebben. 
Ei‘  moge  hier  de  aandacht  gevestigd  worden  op  het  feit,  dat, 
indien  een  nenti’ale  stof  als  alcohol  de  dissociatie  constanten  van 
urease  zoowel  als  xan  water  verlaagt,  de  nieuwe  kromme  voor 
m de  oorspronkelijke  snijdt,  wat  beteekent,  dat  in  zidk  een  geval 
een  duidelijke  afname  van  activiteit  te  vei-wachten  is  bij  lage  />H(hi 
het  onderhavige  ge\  al  beneden  pf^  = 7 ,Sb)  en  door  dezelfde  oorzaak, 
een  toevoeging  van  alcohol,  een  toename  bij  hooge 
De  invloed  van  neutrale  zouten  moge  duidelijk  gemaakt  worden 
door  het  voorbeeld  van  5 ° KCl.  Hier,  als  in  alle  vorige  gevallen 
beteekent  5 5 gram  in  100  c.c.  van  de  oplossing. 
In  8 phosphaat-oplossingen  bleek  de  niet  verhoogd,  maar 
\ erlaagd  te  worden  met  een  constant  bedrag  door  5 7o  KCl. 
zonder  KCl 
Ph 
6,13 
6,89 
7,29 
met  5 */,  KCl 
6,00 
6,79 
7,19 
verschil 
0,13 
0,10 
0,10 
Niettemin  had  KCl  in  de  ammonium-carbonaat  oplossing  een  aan- 
merkelijke afname  van  de  urease-activiteit  teweeggebracht.  Zonder 
KCl  was  hier  ???,  = 0,0031,  met  5 7»  KCl  = 0,0022. 
De  conclusie,  die  uit  die  feiten  getrokken  moet  worden,  is,  dat 
een  neutraal  zout  als  KCl  alle  dissociatie-coustanten  doet  toenemen, 
zoowel  die  van  urease  als  van  water. 
Wij  hebben  hier  dus  weer,  en  wel  in  sterke  mate,  een  verande- 
ring in  de  natuur  van  de  urease,  een  algerneene  afname  van  zijn 
activiteit,  teweeggebracht  door  een  toename  xan  zijn  dissociatie- 
coustanten. 
Het  toenemen  van  de  dissociatie-consfante  van  water  door  zouten 
xvas  reeds  xvaargenomen  in  deze  studie  bij  de  bepaling  der  hjdroxyl- 
ionen  concentratie  in  8 phosjdiaat-oplossingen,  waar  de  dissociatie- 
