1415 
door  verspreiding  of  door  andere  oorzaken,  verooizaakl  dezelfde 
enzyin-straling  liet  omgekeerde  verschijnsel,  de  synthese. 
In  levende  planten  en  dieren  gaan  beide  vvei-kzaamheden  van  de 
enzymen  voortdurend  voort  onder  gewone  condities,  wat  betreft 
concentratie  van  het  substraat,  temperatuur  en  zuurgraad.  Zoodra 
echter  het  weefsel  door  mechanische  middelen  in  een  homogeen 
mengsel  of  oplossing  is  overgevoerd,  verdwijnt  nagenoeg  alle  syntheti- 
sche kracht  van  het  enzym.  Zoo  als  b.v.  wel  bekend  is,  is  het  bij 
de  extractie  \an  glucosiden  uit  planten  noodig  eerst  de  enzymen  te 
dooden  door  zaden  of  bladen  in  kokend  water  te  dompelen,  vóór 
dat  de  cellen  verbrijzeld  worden  ter  extractie.  De  glucosiden  en  hun 
enzymen  zijn  bevat  in  verschillende  naast  elkaar  liggende  cellen, 
zooals  Guignard  reeds  heeft  aangetoond.  De  hy[)Othese,  dat  enzymen 
hun  synthetisch  vermogen  slechts  op  een  zekeren  afstand  uitoefenen, 
geeft  dadelijk  een  verklaring  van  deze  feiten.  Door  de  celwanden 
heen  veroorzaakt  de  straling  synthese  in  de  nabijliggende  cellen; 
zoodra  enzym  en  substraat  tezamen  gebracht  zijn,  overheerscht  de 
hydrolytische  werking  bijna  uitsluitend. 
Deze  opvatting  van  de  werkzaamheid  van  enzymen  wordt  door 
het  experiment  bevestigd  op  verschillende  wijzen. 
De  verzwakking  der  straling  kan,  als  boven  opgemerkt,  veroor- 
zaakt worden,  ïiiet  alleen  door  verspreiding,  maar  ook  door  andere 
factoren,  b.v.  de  nadeelige  werking  van  temperatuur  en  zuren  of 
alkaliën  in  korter  of  langer  tijd.  Zooals  zal  blijken  uit  het  volgende 
werd  meermalen  een  omkeer  van  de  hydi-olyse  van  ureum  waar- 
genomen, die  verklaard  kan  worden  door  een  verval  van  de  urease. 
Den  Nov.  1915  werd  een  experiment  uitgevoerd  met  am- 
moniumcarbonaat  als  l)uffer,  waarbij  die  terugloop  van  de  omzetting 
op  het  einde  zeer  duidelijk  voor  den  dag  kwam.  (Zie  figuur  10  op 
de  volgende  pagina). 
Het  is  te  verwachten,  dat  de  enzy mmoleculen  niet  alle  op  den- 
zelfden  tijd  in  verval  zullen  komen.  Op  het  einde  der  liydrolyse, 
wanneer  de  inwerking  op  de  rest  van  de  ureum  zeer  langzaam 
geworden  is,  en  aan  de  andere  zijde  de  concentratie  van  de  reaclie- 
producten  overeenkomstig  is  toegenomen,  kan  het  voorkomen,  dat 
een  voldoende  gedeelte  der  enzymmolecnlen  in  het  stadium  van 
verval  is  om  aan  de  synthetische  werking,  daai-  die  nu  een  hooger 
concentratie  van  substraat  ter  beschikking  heeft,  de  bovenhand  te 
geven  over  de  langzame  werking  van  het  onveranderde  enzym  op 
de  betrekkelijk  zeer  verdunde  ureumoplossing.  Gedurende  zulk  een 
periode  zai  het  totale  effect  omgekeerd  zijn  en  pas  tot  zijn  normalen 
loop  terugkeeren  zoodra  de  onveranderde  enzymmolecnlen  de  ver- 
