1421 
studie,  met  kleinere  enzym-eoncentraties  werd  al  dadelijk  opgemerkt, 
dat  in  dezelfde  condities  dezelfde  hoeveelheid  Soja-meel  niel  altijd 
hetzelfde  resultaat  gaf.  Bij  de  bereiding  van  de  noodige  oplossingen 
was  het  gedistilleei'de  water  bevrijd  van  koolzuur  door  koken  in 
een  vertinde  koperen  kruik.  Nadat  deze  zuiveringsmethode  vei-vangen 
was  door  overdistilleeren  van  het  water  in  een  Jena-kolf  met  glazen 
koeler,  waarbij  het  eerste  deel  van  het  distillaat  weggeworpen  werd, 
bleek  grootere  regelmatigheid  bereikt  te  zijn.  Toch  scheen,  afgewogen 
in  zoo  kleine  hoeveelheden,  het  Soja-meel  niet  geheel  homogeen  te 
: zijn.  Een  verklaring  hiervan  zal  verderop  gegeven  worden. 
I Niettemin  konden  op  dezen  weg  belangrijke  nieuwe  resultaten 
verkregen  worden. 
I De  concentratie  van  de  ureum  in  deze  experimenten  was  weer 
ter  wille  van  de  noodzakelijke  onveranderlijkheid  van  de  slechts 
0,01  7„. 
De  concentratie  der  urease,  nitgedrukt  in  onze  vroegere  maateen- 
heid, was  2^. 
I Om  zooveel  mogelijk  zeker  te  zijn  van  vergelijkbare  enzymcon- 
j centraties  in  de  oplossingen  werd  ook  twee  keer  een  serie  van  4 
j experimenten  bij  vei-schillende  op  denzelfden  dag  uilgevoerd  met 
1 één  zelfde  Soja-meel-extract. 
1 De  geringe  enzymconcentratie  bracht  natuurlijk  de  noodzakelijk- 
' heid  mee  van  lange  reactie-tijden  (tot  3200  minuten), 
i Om  te  onderzoeken  of  gedurende  de  zoo  lange  blootstellingen  aan  de 
H-ionen  concentraties  dezer  proeven  bij  27°  eenige  verzwakkirig  van 
; de  activiteit  van  het  enzym  had  plaats  gegrepen,  werden  de  over- 
I blijvende  deelen  van  de  vier  phosphaat-enzym-oplossiïigen  24  nnr 
! in  het  bad  van  27°  bewaard.  Op  den  volgenden  dag  werden  hier- 
I mee  de  noodige  proeven  herhaald.  j 
j Het  bleek  zoo,  dat  de  gezamenlijke  invloed  van  H-ionen-coficen- 
! tratie,  temperatuur  en  tijd  hier,  binnen  de  grenzen  van  de  experi- 
menteele  fouten,  geen  merkbaar  effect  had  gehad  op  urease  in  de 
zure  oplossingen.  Indien  echter  de  H-ionen-concenti-atie  bij  27°  aan 
j de  atidere  zijde  van  het  neutrale  punt  gehouden  was,  was  de  acti- 
viteit langzaam  maar  onmiskenbaar  afgenomen.  In  de  alkalische 
oplossingen  moesten  dus  ter  berekening  van  m,  evenals  vroeger, 
weei’  alleen  de  metingen  van  de  eerste  intervallen  gebruikt  worden. 
De  zuurgraad,  in  deze  experimenten  aangewend,  had  zelf  geen 
hydrolytische  werking  op  ureum,  zooals  werd  vastgesteld  door 
monsters  van  10  c.c.  van  de  vloeistoffen  met  />h  = 6,67  en  Ph=  7,52 
te  koken,  gedurende  24  uur  in  het  bad  van  27°  te  plaatsen,  dan 
aan  elk  toe  te  voegen  2 c.c.  A an  0,06  7»  m eum  en  daarna  deze 
