1061 
Een  niet  minder  merkwaardige  eigenaardigheid  treft  men  in  de 
inwendige  structuur  van  het  emailorgaan  aan.  In  een  bijzonder 
hoofdstuk  mijner  ,,Odontologische  Studiën  I”  is  uitvoerig  het  voor- 
komen beschreven  van  een  septum  in  het  emailoi'gaan  der  zoogdieren. 
Dit  septum  is  sagittaal  gericht,  en  verdeelt  het  orgaan  in  een  buk- 
kale  en  een  linguale  helft.  De  wijze  waarop  dit  septum  ontstaat, 
en  zijn  betrekking  tot  de  mesenchymateuze  kiem  van  den  tand, 
vormen  een  der  grondslagen  mijner  dimeer-theorie  van  den  zoog- 
diertand,  volgens  welke  elke  tand  uit  twee  pi’imaire  elementen,  elk 
homoloog  aan  een  reptilientand,  is  opgebouwd.  Het  eene  element 
— het  protomeer  — vormt  het  complex  der  bukkale  knobbels,  het 
tweede  element  — het  deuteromeer  — dat  der  linguale  knobbels. 
Het  emailorgaan  van  den  olifant  wijkt  nu  in  twee  richtingen  van 
dit  algemeene  type  af.  In  de  eerste  plaats  is  het  aantal  septa  talrijker, 
en  in ‘de  tweede  plaats  staan  deze  niet  in  een  sagittaal,  doch  in  een 
frontaal  vlak,  zij  volgen  dus  achter  elkander. 
Het  aantal  septa  in  het  emailorgaan  wordt  bepaald  door  het  aantal 
platen  of  lamellen  waaruit  de  tand  is  opgebouwd.  Telkens  tusschen 
den  mesenchymateuzen  aanleg  van  twee  platen  in,  bevindt  zich  in 
het  emailorgaan  een  septum.  Dit  is  een  zeer  belangrijk  feit,  want 
het  geeft  aanleiding  tot  de  stelling  dat  dus  elke  plaat  van  de 
olifantskies,  homoloog  moet  zijn  met  een  primair  element  van  de 
gewone  zoogdierkiezen,  en  dat  dus  deze  kies  niet  als  een  dimeer, 
maar  als  een  polymeer  object  moet  worden  beschouwd.  Beide  boven- 
