1065 
olifantskiezen,  meest  beteekeiieude  feit,  beseliouw  ik  het  successievelijk 
nitgroeieti  naar  achter  van  het  emailorgaan,  nadat  dit  zelfstandig 
geworden  is,  en  van  den  tandkiem,  waarbij  achtereenvolgens  de 
lamellen  tot  ontwikkeling  komen,  en  in  het  emailorgaan  evenzoovele 
centi'a  van  pnlpaditferentieering  optreden.  Hieruit  vloeit  voort  dat 
het  voorste  deel  van  den  tand,  de  eerste  lamel  dus,  de  oudste  is, 
de  achterste  is  de  jongste.  De  genetische  lengteas  van  den  tand, 
verloopt  dus  van  voren  naar  achter,  in  tegenstelling  tot  het  verloop 
dezer  as  bij  de  gewone  zoogdiertanden,  die,  het  proto-  met  het 
deuteromeer  verbindend,  in  bukko-mediale  richting  verloopt.  Hieruit 
moet  de  gewichtige  conclusie  getrokken  worden  dat  de  kies  van  den 
olifant,  in  vergelijking'  met  die  der  overige  zoogdiereji  90  graden 
gedraaid  is.  De  bukkale  rand  van  den  gewonen  zoogdiertand,  met 
het  protomeer,  is  homoloog  met  den  voorrand  van  den  olifantskies, 
met  de  eerste  of  voorste  lamel.  Dat  men  deze  in  den  loop  der 
phylogenetische  ontwikkeling  tot  stand  gekomen  draaing  niet  mag 
denken  als  een  mechanische,  van  den  vol  ledig  geformeerden  tand, doch  als 
een  potentieele  in  de  beide  elementen  van  den  tandaanleg,  het  epithe- 
liale  en  het  mesenchy mateuze,  zal  elders  uitvoeriger  worden  toegelicht. 
De  betrekking  van  den  tandaanleg  bij  den  olifant  tot  die  van  den 
aanleg  bij  de  overige  zoogdieren,  is  uit  het  bovenstaande  duidelijk 
geworden  : de  eerste  lamel  is  homoloog  met  het  protomeer,  de  tweede 
lamel  met  het  deuteromeer,  zooals  het  eerste  septum  in  het  email- 
orgaan homoloog  is  met  het  eenige  septum  in  den  tandaanleg  der 
gewone  zoogdiertanden.  Homologa  voor  de  derde  en  volgende 
lamellen,  worden  bij  de  overige  zoogdieren  in  ’t  algemeen  gemist. 
Het  aan  de  bovenkaakskiezen  van  laatstgenoemden  wel  eens  optredend 
tuberculura  impar  of  Carabellis  knobbeltje,  kan  als  tritomeer  homo- 
loog worden  gesteld  met  de  derde  lamel.  Voor  de  hand  ligt  het 
voorts  om  de  poljlophodonte  kiezen  van  sommige  Rodentia  (Hydro- 
choerus  b.v.)  in  hun  morphologische  beteekenis  van  hetzelfde  gezichts- 
