1066 
pnnt  nit  te  beschouwen  als  de  kiezen  van  den  olifant.  Dit  standpunt 
is  door  mij  reeds  vroeger  ingenomen  ten  o[)zichte  der  kiezen  van  , 
de  Multituberculata  (zie  Odontologische  Studiën  I,  blz.  119). 
In  deze  zelfde  studie  heb  ik,  op  grond  van  mijn  theoretische 
opvattingen  over  de  betrekking  tusschen  het  gebit  der  zoogdieren  en 
dat  der  reptilien  ter  zooeven  aangehaalde  plaatse  een  liypothese  ont- 
wikkeld over  de  morphologische  beteekenis  en  de  ontstaanswijze  der 
olifantskiezen,  waarop  ik  hier  ten  slotte  iets  nader  zal  ingaan,  om 
aan  te  toonen  dat  het  hoofdbeginsel  dier  hypothese,  door  de  boven 
medegedeelde  feiten,  als  juist  wordt  gekenmerkt.  De  beteekenis  dezer 
bevestiging  mijner  theoretische  beschouwing,  zoude  ik  in  de  voor-  i 
naamste  plaats  niet  daarin  willen  zoeken,  dat  mijne  hypothese  over  [ 
de  olifantsmolaren  als  zoodanig  nu  een  daad werkelijken  grondslag  i 
heeft  gekregen,  doch  daarin,  dat  mijne  meer  algemeene  theorie  over  [ 
de  betrekking  tusschen  het  zoogdiergebit  en  het  reptiliengebit,  hier-  i 
door  een  nieuwen  steun  heeft  gekregen.  Want  de  bedoelde  hypothese 
was  slechts  de  logische  consequentie  der  meer  algemeene  tandtheorie.  ' 
De  bedoelde  hypothese  komt  in  ’tkort  op  het  volgende  neer.  Het 
uitgangspunt  werd  gevormd  door  de  verschijnselen  der  tand  wisseling 
bij  de  Reptilien.  Deze  geschiedt  zoodanig,  dat  in  de,  het  geheele 
leven  door  bestaande  tandlijst,  een  aantal  tand  vormende  matrices 
zich  bevinden.  Nadat  een  matrix  een  tand  heeft  gevormd,  — die  in 
de  meeste  gevallen  triconodont  is,  bij  uitzondering,  zooals  bij  de 
krokodillen  eenvoudig  kegel  vormig  — schuift  deze  langs  de  tandlijst 
in  de  richting  van  het  kaakepitheel,  hetgeen  doorboord  wordt,  en 
de  tand  treedt  in  functie.  Na  korter  of  langer  lijd  begint  de  matrix 
een  tweeden  tand  te  vormen,  ook  deze  verschuift  zich  in  de  aange-  j 
geven  richting  en  stoot  zijn  voorganger  uit,  om  op  zijn  beurt  door  ; 
een  volgend  product  der  matrix  vervangen  te  worden.  De  matrix 
vormt  dan  achtereenvolgens  een  aantal  tanden,  alle  producten  eener  i 
matrix  heb  ik  als  een  ,,tandfamilie”  onderscheiden,  elke  tand  stelt  i 
een  generatie  dezer  familie  voor.  Het  aantal  leden  eener  tandfamilie  i 
is  practisch  onbeperkt,  daar  de  matrix  der  familie  haar  potentie  j 
gedurende  geheel  het  leven  behoudt,  niet  ongelijk  aan  de  matrix  der  j 
nagels  bij  de  zoogdieren,  die  echter  in  afwijking  der  tandmatrix  bij  - , 
de  reptilien,  niet  periodisch  maar  ononderbroken  functioneert.  De  , ; 
periodiciteit  is  echter  bij  de  verschillende  reptilien  zeer  verschillend,  ' 
er  zijn  vormen  met  zeer  intensieve,  anderen  met  zeer  trage  tand- 
wisseling. 
Deze  verschijnselen  der  tandwisseling  bij  de  reptilien  vormen  den  | 
grondslag  mijner  opvatting  over  de  morphologische  waarde  van  den  <i 
zoogdiertand.  De  zoogdiertand  is  homoloog  te  achten  aan  een  gene-  U\ 
