1084 
Sotumige  niet-geleiders,  als  zwavel,  hard  gummi. 
Gassen  worden  door  de  uiterste  nltraviolette  stralen  werkzaam. 
Niet  werkzaam  bleken  te  zijn  o.  a. : water,  steen,  gi-aniet,  hout. 
In  het  algemeen  kan  men  zeggen,  dat  alle  vaste  lichamen,  die 
het  licht  voldoende  absorbeeren,  en  de  electriciteit  voldoende  geleiden, 
lichtelectrisch  worden. 
Daarentegen  zijn  volgens  Haluwachs  vloeibare  stotfen  in  substantie  [j 
geen  van  alle  sterk  werkzaam.  Hij  vond  slechts  2 vloeistoffen,  die  !l 
duidelijk  positief  reageerden  op  lichlbestraling,  n.1.  het  aniline  en  het  | 
mierenzunr. 
Ook  in  de  latere  literatuur  worden  geen  vloeistoffen  genoemd  als 
duidelijk  pholoelectrisch. 
Beide  bovengenoemde  vloeistoffen  behooren  tot  de  reukstoffen,  en 
het  gelukte  ons,  onder  deze  categorie  \’an  stoffen  er  nog  verschil- 
lende fe  vinden,  die  in  vloeibaren  staat  pholoelectrisch  waren,  o.  a. 
de  vloeibare  termen  van  de  aniline-reeks : toluidine  en  xylidine. 
Verder  gnajacol,  kreosol,  eugenol,  anethol,  enz.  De  gevoeligheid  van  ' 
anethol  b.v.  komt  die  der  stei'kst  werkende  metalen  nabij.  ! 
Oplossingen  van  alle  bovengenoemde  vaste  en  vloeibare  stoffen  in  j 
water  bleken  over  het  algemeen  niet  photoelectrisch  te  zijn.  Een  | 
uitzondering  vormden  o.  a.  de  reeds  bovenvermelde  oplossingen  van 
aniline-klenrstoffen. 
Men  veronderstelde  dat  dit  laatste  het  gevolg  was  van  het  zich  I 
vorine)!  van  een  oppervlakte-vliesje,  dat  een  zeer  dunne  laag  van 
vaste  stof'  vormde,  waaraan  de  lichtelectriciteit  gebonden  zou  zijn. 
Deze  laatste  stijgt  met  de  dikte  van  het  laagje  tot  een  bepaalde 
grens.  Dil  oppervlakte-vliesje  staat  in  verband  met  den  colloidalen 
toestand,  waarin  de  kleurstofoplossing  verkeert.  Oxydatie  is  hierbij 
niet  in  het  spel.  Ook  anorganische  colloiden,  als  arsenik  en  anti- 
moontrisnlfide,  doen  hetzelfde  ^). 
Hallwachs  echter  geeft  zelf  reeds  op,  dat  de  lichtelectrische 
gevoeligheid  niet  altijd  gebonden  is,  en  parallel  gaat  met  de  vorming 
van  dit  vliesje.  j 
Het  bleek  ons  nn,  bij  een  onderzoek  der  reukstoffen,  dat  een  i 
oplossing  van  een  willekeurige  stof,  hetzij  vast  of  vloeibaar,  slechts  | 
dèin  lichtelectrisch  gevoelig  is,  als  voldaan  is  aan  de  volgende  drie  j 
voorwaarden : | 
i".  De  opgeloste  stof  moet  in  substantie  photoelectrisch  zijn.  j 
2“.  De  oplossing  moet  het  ultraviolette  licht  sterk  absorbeeren. 
b Rohde  (Ann.  de  Physik,  19,  p.  935—959,  1906). 
’)  Plaqmeiee,  Deutsche  Phys.  Gesellschaft,  Verh.  11,  p.  382—396  (1909). 
