J090 
zwak  aaiigezuurd  ivioiitexti'akt  met  grond  te  infekteereii  en  bij  25 
a 30°  C.  te  bewaren.  De  kaamhnid  die  ten  slotte  de  vloeistof  bedekt, 
l)evat,  belialve  kaamgist  steed  Oidiiun.  Van  persgist,  lange  wei,  zure 
melk,  kaas,  van  de  spoeling  der  branderijen  en  allerlei  afvalwateren 
is  Oidium  een  bewoner.  Natuurlijke  vindplaatsen  zijn  verder  de 
sapvloed  van  verschillende  boomen  en  de  slijmvloed  van  eikestammen. 
Voor  de  reinkultuui'  zijn  aangezuurde  montextract-  of  bouillon- 
gljcerine-platen  aan  te  bevelen.  Het  zuur  dient  om  de  booibakteriën 
uit  te  sluiten,  die  groote  neiging  bezitten  om  met  Oidium  in  neutrale 
omgeving  in  symbiose  te  groeien. 
De  ovei-entingen  voor  de  collectie  worden  op  moutagar  gehouden, 
maar  zij  \eranderen  daarbij,  na  eenige  maanden,  in  een  taai,  leder- 
achtig mycelinm,  bijna  uitsluitend  uit  lange  myceliumdraden  gevormd, 
dat  moeielijk  uit  elkander  te  Avrijven  is.  Het  is  dan,  voor  het  ver- 
krijgen van  normaal  materiaal  het  beste  weder  nit  melk  of  grond 
opnieuw  te  isoleeren,  want  de  verandering  is  een  erfelijk  mutatie- 
verschijnsel,  dat  idet  terngloopend  kan  worden  gemaakt. 
Opmerkelijk  groot  is  de  snelheid  van  den  groei  bij  gunstige  voedings- 
voorwaarden,  waarmede  de  intensiteit  van  de  ademhaling  en  van  de 
zuurstofabsorptie  parallel  gaan.  Deze  intensiteit  is  belangrijk  grooter 
dan  die  der  gewone  schimmels  van  de  geslachten  Penicilliuiu  en 
AspergiUus,  terwijl  zij  die  van  Mucor  evenaart.  Dit  geldt  echter 
alleen  bij  goede  voeding,  want  tot  de  diepgaande  omzettingen  waartoe 
Penicilliuin  en  aaideiding  geven,  waarvan  sommige  soorten 
zelfs  van  cellulose  en  chitine  kunnen  leven,  is  Oidium  niet  in  staat. 
Ook  gelatine  en  agar  worden  volstrekt  niet  aangetast.  Gistingsx’er- 
schijnselen  gepaard  met  gasoni wikkeling  ontbreken;  dientengevolge 
vormt  Oidium  in  vaste  kultuurbodems  nooit  gasblazen  of  scheuren, 
zelfs  niet  bij  aanwezigheid  van  glukose.  Hierop  o.a.  berust  de  voor- 
treffelijkheid voor  de  kultuurproef  met  anaëroben,  die  straks  beschreven 
zal  worden. 
Als  stofwisselingsprodukten  ontstaan,  al  naar  de  voeding  in  hoofdzaak 
of  alleen  water  en  koolzuur;  vluchtige  of  niet  vluchtige  stoffen 
hinderlijk  voor  andere  organismen  worden  niet  voortgebracht. 
Ten  opzichte  van  het  voedsel  vertoont  Oidium  groote  specialisatie. 
De  meeste  hexosen,  in  ’t  bijzonder  glukose,  laevulose  en  mannose 
worden  zeer  gemakkelijk  geassimileerd  en  verbrand.  Evenzoo  aethyl- 
alkohol.  Ook  glycerine  is  een  buitengewoon  goede  koolstof  bron.  Zetmeel, 
maltose,  rietsuiker,  raffinose,  melksuiker, 'manniet,  en  vele  andere  derge- 
lijke  stoffen  worden  daarentegen  in  het  geheel  niet  geassimileerd  en  niet 
aangetast.  Enzymen  zooals  diastase,  malto-glukase,  invertase,  laktase 
o)dl)i-ekcu  derlialve  xolkomen.  Olukosidenzy men  konden  evenmin  woi'- 
