1093 
kopisch  onderzoek  heeft  men  nu  ongetwijfeld  beter  materiaal  dan 
in  de  rnwkulturen,  lioezeer  het  niet  gemakkelijk  te  bereiken  is, 
Daarvoor  toch  is  het  noodig  de  knltunrgelatine  nit  de  buis  te  ver- 
wijderen, door  deze  in  de  gasvlam  te  verwarmen,  waardoor  alleen 
de  buitenkant  van  de  gelatine  smelt  en  de  geheele  inbond  in  één 
stuk  kan  worden  uitgeworpen.  Ook  kan  men  met  een  vijl  insnij- 
dingen in  den  glaswand  maken  ter  plaatse  \an  gunstig  gelegen 
koloniën.  Natuurlijk  is  de  kans  groot,  dat  daarbij  de  verschillende 
koloniën  door  elkander  vloeien,  zoodat  van  een  reinkuituur  van 
anaëroben  in  den  gewonen  zin  van  het  woord  bij  zulke  |)roeven 
meestal  geen  sprake  is.  Voor  het  mikroskopisch  onderzoek  en  voor 
het  leeren  kennen  van  het  uiterlijk  der  koloniën  is  de  methode  goed, 
maar  voor  het  kweeken  dei'  zuivere  sooi-ten  oiibruikbaai'. 
Iedere  goede  methode  van  reinkuituur,  zoowel  van  aëroben  als 
van  anaëroben,  moet  evenwel  aan  de  twee  volgende  eischen  voldoen: 
De  koloniën  moeten  geheel  vrij  en  op  behoorlijke  afstanden  van 
elkandei'  verwijderd,  op  de  oppervlakte  der  vaste  kultaurplaten 
gelegen  zijn,  verder  moeten  zij  met  de  grootste  gemakkelijkheid  met 
den  platinadraad  bereikbaar  zijn.  Aan  deze  eischen  kan  alleen 
voldaan  worden  door  kuituur  in  gewone  glasdoozen  of  PETRischalen. 
Dit  kan  in  een  goed  ingericht  laboratorium  zeer'  goed  geschieden 
door  de  exsiccator  methode  van  Novy  (zie  Macè,  l.c.),  waarbij  gewone 
kultuurdoozen  in  hun  gelteel  in  een  atmosfeer  van  zirivere  waterstof 
in  een  exsiccator'  geplaatst  wor'den,  waar-in  rrog  bovendien  eerr  of 
ander  zuurstofonttrekkend  middel,  zooals  een  pap  varr  ferro-ferrocyan 
of  alkalische  pyrogallol  is  geplaatst.  Maar  ook  aan  deze  methode 
zijn  nadeelert  verbonden.  Men  is  daarbij  namelijk  de  afzetting  varr 
'waterdamp  tegen  de  glasdeksels  niet  geheel  meester,  tengevolge 
waarvan  het  afloopende  water  op  de  kultuurplaten  kan  komen,  dat 
de  kolonies  door  elkander  doet  loopen  en  de  geheele  proef  nutteloos 
maakt.  Ook  is  het  moeielijk  of  onmogelijk  in  deit  rriet  geopertden 
exsiccator  den  ontwikkelingstoestand  der  kolonies  duidelijk  te  zien, 
waardoor  men  gevaar  loopt  te  vroeg  te  openen  en  dan  verplicht  is 
opnieuw  te  beginnen , hetgeen  bij  de  omslachtigheid  der  proef 
lastig  is. 
De  0«V/jM?n-methode,  welke  ik  nu  zal  bespr'eken,  is  van  al  deze 
nadeelen  vrij,  en  levert,  bij  goede  uitvoering,  geheel  vrij  op  de  opper- 
vlakte der  kultuurplaten  gelegen  kolonies  der  anaëroben. 
Het  principe  der  methode  bestaat  in  het  boven  elkander  plaatsen 
van  twee  kultuurplaten,  die  slechts  door  een  betrekkelijk  kleine  lucht- 
ruimte van  elkander  gescheiden  zijn  en  waarvan  de  eene  de  aërobe 
mikrobe  bevat,  die  de  zuurstof  moet  absorbeeren,  terwijl  op  hel 
