Scheikunde.  — De  Heer  Böeseken  biedt  eene  mededeeling  aan  van 
de  Heereti  F.  E.  C.  Scheffer  en  G.  Meyer  : „Over  eeii  indirecte 
analyse  van  gashydraten  langs  thernwdynamischen  weg  en  de 
toepassing  daarvan  op  het  hydraat  van  zwavelwaterstof” . I. 
(Mede  aangeboden  door  den  heer  Jaeger). 
J.  In  een  tweetal  v erhandelingen  heeft  één  van  ons  de  heterogene 
even  wichten,  welke  het  systeem  zwavelwaterstof-water  vertoont, 
uitvoerig  beschreven ').  Bij  dit  onderzoek  is  gebleken,  dat  in  dit 
systeem  door  het  optreden  van  een  verbinding  en  door  ontmenging 
in  den  vloeibaren  toestand  een  vierphasenevenwicht  zwavel waterslof- 
hydraat  - twee  vloeistotlagen  - gas  optreedt;  de  driephasenlijnen, 
welke  elkaar  in  dit  qnadrnpelpunt  snijden,  werden  bepaald  en  tevens 
werd  een  aantal  analyses  verricht  om  de  samenstelling  van  het 
hydraat  te  weten  te  komen.  Deze  atialyses  leverden  echter  uiteen- 
loopende  resultaten  ; het  aantal  moleculen  water,  dat  met  één  molecuid 
zwavelwaterstof  gebonden  is,  schommelt  volgens  deze  bepalingen 
tnsschen  5,1  en  5,5.  Dit  resultaat  voerde  tot  de  conclusie,  dat  de 
formule  van  het  hydraat  H^S  . zou  zijn,  omdat  bij  deze  stof, 
en  bij  de  gashydraten  in  het  algemeen,  een  verschijnsel  optreedt, 
dat  veroorzaakt,  dat  de  waterhoeveelheid  bij  analyse  te  hoog  gevonden 
wordt.  Bedenkt  men,  dat  de  twee  vloeistoflagen  bijna  uit  zuivere 
zwavelwaterstof,  resp.  zuiver  water  bestaan  en  dat  het  hydraat  zich 
dus  door  eeti  samenwerking  van  beide  vloeistotlagen  moet  vormen, 
dan  is  het  duidelijk,  dat  deze  hydraatvorming  op  de  grens  der  vloei- 
stoffen tot  een  scheiding  van  de  lagen  aanleiding  geeft.  Bij  de  ana- 
lyses werd  steeds  gewerkt  met  overmaat  zwavelwaterstof,  die  na 
inwerking  der  vloeistoflagen  op  elkaar  werd  weggepompt.  Het  is 
duidelijk,  dat  na  verwijderen  van  deze  oveimiaat  zwavelwaterstof 
in  de  vaste  stof  nog  water  kan  achterblijven,  daar  dit  bij  lage  tem- 
peratuur als  ijs  zoo  goed  als  geen  spanning  bezit;  dit  is  dan  ook 
de  reden,  dat  voor  het  watei’gehalte  vroeger  steeds  lagere  waarden 
werden  gevonden,  naarmate  aan  de  inwerking  der  lagen  meer  zorg 
werd  besteed.  De  analyses  leverden  chronologisch  gerangschikt  water- 
gehalten  van  Ib'),  12“)  en  7 ")  moleculeti  water  per  molecuul  zwavel- 
1)  Deze  Verslagen.  19.  1057.  (1911)  en  20.  104.  (1911). 
2)  De  Forcrand.  C.r.  94.  967.  (1882). 
®)  De  Forcrand.  Ann.  cliim.  phys.  (5).  28.  5.  (1883). 
P De  Fokchand  en  Villard.  Cl.r.  106.  1402.  (1888(. 
