Scheikunde.  — De  Heer  Böeseken  biedt  eene  mededeel ing  aan 
van  den  Heer  H.  P.  Barendrecht  : ,,Urease  en  de  stralings- 
theorie van  enzym-werking 
(Mede  aangeboden  door  den  Heer  Jaeger). 
J.  Sints  de  ontdekking  door  Takeuchi  van  urease  in  de  Soja- 
boon is  een  bij  uitstek  gunstig  inatei'iaal  van  de  studie  vau  enZijuu- 
werking  tot  onze  beschikking  geweest.  Her  enzym  zoo  wel  als  het 
zuivere  substraat,  ureum,  zijn  in  dit  ge\'al  gemakkelijk  vei-krijgbaar 
in  onbeperkte  hoeveelheid.  De  bepaling  van  de  i'eactie-producten 
kan  zonder  moeite  en  nauwkeurig  uitgevoerd  worden,  een  belang- 
rijke voorwaarde  voor  succes  in  pionierswerk,  waarbij  tallooze  ana- 
lyses onvermijdelijk  zijn. 
Deze  kans  om  het  groote  raadsel  van  enzym-werking  althans  tot 
zekere  hoogte  op  te  lossen  heeft  dan  ook  de  laatste  jaren  vele 
onderzoekers  aangetrokken. 
Marshall  (J.  Biol.  Chem.  XVll,  p.  35J,  1914)  vond,  dat  ook  in 
dit  geval  de  werking  evenredig  is  met  de  concentratie  van  het 
enzym. 
De  Armstrong’s,  Horton  en  Benjamin  (Proc.  Roy.  Soc.  1912  en 
1913)  maakten  uitvoerige  empirische  studies,  waaruit  zij  het  besluit 
trokken,  dat  ammonia  de  werking  vertraagt,  maar  koolzuur  haar 
versnelt,  een  verwonderlijk  resultaat,  dat  ook  anderen  vaststellen 
gevonden  te  hebben.  Zooals  echter  hier  verder  zal  blijken,  leidt 
enkel  chemische  empirie  in  deze  tot  verkeerde  gevolgtrekkingen. 
Een  eerste  poging  tot  theoretische  zoowel  als  tot  experimenteele 
studie  van  de  werking  van  urease  werd  gedaan  door  Donald  van 
Slukk  en  zijn  medewerkers  (J.  Biol.  Chem.  XIX,  p.  141,  1914). 
Dit  werk  kan  niet  voorbijgegaan  worden  zonder  ernstige  kritiek. 
De  theorie  van  deze  schrijvers  en  al  hun  verdere  werk  zijn  voor- 
namelijk gegrond  op  drie  experimenten.  In  experiment  1 en  2 werden 
,,the  effect  of  concentration  of  urea,  enzytne  concentration  being 
constant”  en  ,,the  effect  of  decreasing  urea  concentration  on  reaction, 
as  latter  approaches  completion”  onderzocht.  Daar  in  deze  experi- 
menten de  aanvankelijke  veranderingen  in  de  concentratie  der  water- 
stofionen  buiten  beschouwing  gelaten  was,  niettegenstaande  de  schrij- 
vers verderop  zelf  zijn  gewaar  geworden,  dat  de  activiteit  van  urease 
