Meteorologie.  — De  Heer  J..P.  van  der  Stok  brengt,  mede  namens 
den  Heer  ,1.  P.  Kl’knen,  het  volgende  vei-slag  nit  over  een 
verhandeling  van  den  Heer  M.  Pinkhof,  getiteld;  „Bijdrage  ; 
tot  de  theorie  der  hnlo-verschijnselen.”  | 
De  theorie  der  [larhelia  is  gegrond,  in  de  eerste  plaats  op  den  ! 
aard  der  ijskristallen  die  hierin  eene  rol  spelen,  in  de  tweede  plaats  ^ 
op  de  beelden,  die  zich  door  breking  en  weerkaatsing  der  lichtstralen 
aan  deze  kristallen,  bij  verschillende  mogelijke  oriënteering,  kunnen  ^ 
vormen.  Terwijl  — zooals  de  schrijver  dezer  verhandeling  opmerkt  ^ 
— de  eigenlijke  mathematische  theorie  als  voltooid  kan  worden  j i 
beschouwd  en  ook  omtrent  den  aai’d  der  kristallen  overeenstemming  j \ 
bestaat,  blijven  er  nog  verscheidene  bezwaren  bestaan  bij  pogingen  ; i 
tot  verklaring  van  sommige  zeldzaam  en  moeilijk  waar  te  nemen  j > 
verschijnselen.  j 
De  schrijver  tracht  deze  bezwaren  te  ondervangen  en  de  tegen- 
strijdige verklaringen,  door  verschillende  onderzoekers  ten  beste 
gegeven,  tot  eenheid  te  brengen  door  omtrent  de  oriënteering  der 
kristallen  een  nieuwen  factor  in  te  voeren,  waarmede  natnnriijk  een 
ruimere  mogelijkheid  van  verklaring  gepaard  gaat.  j 
Tot  den  laatsten  tijd  is  hierbij  alleen  rekening  gehouden  met  de  j 
zwaartekracht  als  oorzaak  van  oriënteering  en  is  de  horizontale  i 
luchtbeweging,  de  wind,  als  een  storende  factor  beschouwd,  die  j 
oriënteei'ing  in  alle  richtingen  te  weeg  brengt.  I 
De  Heer  Pinkhof  stelt  voorop  dat,  wel  is  waar,  in  een  homogene, 
eenvoudige,  zich  gelijkmatig  bewegende  ciri'uslaag  de  wind  geen 
oorzaak  van  oriënteering  ten  opzichte  van  de  bewegingsrichting  kan 
zijn,  maar  dat  zoowel  de  sti-uctuur  der  wolken  als  de  z.g.  valstrepen  i 
er  op  wijzen,  dat  \ eelal  kristallen  door  rijzing  of  daling  der  luchtlagen,  j 
of  ook  door  eigen  val  in  lagen  van  een  met  de  hunne  verschillende 
horizontale  snelheid  terecht  komen  en  dat  door  dit  verschil  in  snel-  j 
heid  ook  een  oriënteering  ten  opzichte  van  horizontaal  gerichte  ; 
krachten  mogelijk  wordt,  zij  het  ook  met  beperkte  percentages.  j 
Uit  deze  stelling  volgt  o.  a.  dat  er  samenhang  moet  bestaan  ' 
tusschen  zonnestand  en  windrichting  eenerzijds  en  de  frequentie  van  j ■ 
halo-\'erschijnselen  anderzijds,  waarbij  voor  de  laatste  dan  ook  een 
gunstigste  tijd  van  den  dag  kan  worden  aangewezen.  i 
Pene  stelling  van  dezen  aard  kan  alleen  getoetst  worden  aan  een 
I 
