1221 
Bij  de  proeven  zal  men  daarom  vooral  die  gevaarlijke  luchtkernen 
moeten  uitsluiten  en  tevens  aan  de  oplossingen  gelegenheid  moeten 
geven  om  den  evenwichtstoestand  te  bereiken. 
In  verband  met  deze  overwegingen  werdeii  de  [troeven  \au  Stohbk 
en  ScHÖNBURG  op  de  volgende  wijze  herhaald. 
De  oplossingen  werden  korter  of  langer  tijd  voor  de  distillatie 
bereid  en  bleveti  gedurende  dien  tijd  in  het  donker  staan.  Gedurende 
deze  periode  werden  zij  een  paar  maal  in  een  andere  kolf  over- 
geschonken, waarbij  de  luchtkernen  werden  uitgeschakeld  door  de 
oplossingen  eerst  in  een  kleine  kolf  te  brengen,  deze  tot  aan  den 
rand  te  vullen,  de  lucht  er  boven  weg  te  blazen  en  daarna  de 
oplossing  in  de  nieuwe  kolf  over  te  gieten. 
Vóór  het  gebruik  werden  de  kernen,  die  zich  nog  in  de  lucht 
boven  de  oplossing  zonden  kntinen  bevinden,  verwijderd,  door  binten 
het  laboratorinm  een  klein  maatglaasje  tot  aan  den  rand  met  de 
oplossing  te  vullen  en  de  lucht  er  boven  weg  te  blazen.  Hieriia 
werd  de  oplossing  nit  het  maatglaasje  door  middel  van  een  trechter- 
buis  in  een  distillatiekoltje  van  50  a 100  cM®  gebracht,  dat  door 
een  kurk,  waardoor  een  glazen  buis  ging,  die  lot  het  midden  van 
den  bol  van  de  kolf  reikte,  gesloten  werd. 
In  de  glazen  buis  bevond  zich  een  wattenpropje,  terwijl  er  van 
buiten  een  grootere  wattenpro[)  aan  verbonden  was,  die  in  den  hals 
van  het  kolfje  paste  en  zich  nn  boven  den  aanzet  bevond.  De  kolf 
en  de  glazen  buis  met  de  wattenproppen  waren  te  voren  enkele 
uren  in  een  Inchtwaterbad  verhit  en  er  werd  bij  het  in  elkander 
zetten  voor  gezorgd,  dat  de  vingers  geen  inwendige  deelen  aan- 
raakten. 
Om  toevallige  infecties  zooveel  mogelijk  nit  te  sluiten,  werd  nog 
een  met  het  oplosmiddel  verzadigde  luchtstroom  in  een  snel  tempo 
gedurende  ±5  minuten  door  de  kolf  heen  geleid.  Deze  stroom  kwam 
door  de  buis  in,  waardoor  de  mogelijk  aanwezige  Inchtkernen  door 
den  aanzet  konden  verwijderd  worden.  Hierna  werd  de  kurk  iets 
opgelicht  en  de  groote  wattenpro|)  door  middel  van  een  nitgegloeide 
koperdraad  beneden  den  aanzet  van  het  kolfje  geliracht,  waarna  het 
weer  met  de  kurk  gesloten  werd. 
Daar  Stobbe  en  Schönburg  gevonden  meenen  te  hebben,  dat  het 
smelten  van  het  68°  en  58°  zuur,  hetgeen  in  petrolenmaether  en 
water  bij  50°  en  40 — 42°  plaats  heeft,  vermeden  moet  worden,  omdat 
hierdoor  42°  zuur  gevormd  zou  worden,  was  het  noodzakelijk  het 
oplosmiddel  bij  35°  of  lager  te  verwijderen.  Bij  deze  temperatuur 
werd  door  hen  geen  omzetting  van  de  twee  hooger  smeltende  vormen 
in  hét  42°  zuur  gevonden. 
