1224 
peratiuu'  bijna  verzadigde  oplossingen  door  watten,  gewoon  fdtreer- 
papier  of'  wel  door  een  qnantitatief  tilter  gefiltreerd  werden,  zij  steeds 
de  oorspronkelijke  zuren  teruggaven;  werden  de  oplossingen,  ook 
die  nog  kristalleji  bezaten,  na  24  unr  staan  gefiltreerd,  dan  werd 
dikwijls,  ofschoon  niet  altijd,  een  rest  verkregen,  die  tot  het  42°  zuur 
kristalliseerde.  De  oorzaak  hiervan  kan  in  een  verandering'  in  dé 
grootte  en  ook  van  het  aantal  kernen  gelegen  zijn,  of  wel  in  beide  i 
oorzaken  samen.  - j 
De  omzetting  van  de  kernen  van  het  58°  en  68°  zuur  in  de  bij 
25-°  verzadigde  aethjdaether-  en  benzoloplossingen  zonder  kristallen, 
gelukte  zelfs  niet  na  14  dagen  in  het  donker  staan.  De  oorzaak 
hiervan  moet  zeer  waarschijnlijk  aan  de  groote  concentratie,  die 
deza  oplossingen  bezitten,  geweten  worden.  Bij  25°  lossen  toch  onge- 
veer 4.4  gr.  58°  zuur  in  1.6  gr.  aethjlaether  op,  ongeveer  4.6  gr. 
58°  zuur  in  2.3  gi'.  benzol,  ongeveer  6.6  gr.  68°  zuur  in  3.2  gr. 
aethylaether  en  ongeveer  4 gr.  68°  zuur  in  3 gr.  benzol. 
Een  aetheroplossing,  die  2 gr.  68°  zuur,  tot  5 c.M®  gebracht,  bevatte 
en  een  oplossing  met  2.1  gr.  \an  dit  zuur  in  3.6  gr.  benzol  gaven  | 
na  8 dagen  in  ’t  donker  staan  een  rest,  die  tot  42°  zuur  kristalli-  j 
seerde.  Een . oplossing,  die  2 gr.  58°  zuur  in  1.6  gr.  aether  bevatte  j 
en  een  benzoloplossing  met  1.8  gr.  van  dit  zuur  iti  2.5  gr.  van  het  j 
oplosmiddel  gaven  na  2 maanden  in  ’t  donker  staan  een  rest  die 
tot  42°  zuur  kristalliseerde.  ! 
Door  fdtratie  van  bij  25°  verzadigde  aethylaether-  en  benzoloplos-  i 
singen  door  middel  van  watten  of  fiiltreerpapier  gelukte  het  niet  1 
deze  kernvrij  te  maken,  ook  niet  als  de  oplossingen  reeds  meer  dan 
10  dagen  zonder  kristallen  gestaan  hadden.  ! 
. Uit  het  voorgaande  blijkt,  dat  de  overgang  van  het  58°  en  het  | 
68°  zuur  in  het  42°  zuur  in  oplossing  onafhankelijk  van  het  smelten  j 
van  deze  vormen  kan  plaats  hebben  en  dat  zij  bij  25 — 30°  oplos-  | 
singen  kunnen  geven,  die  afgezien  van  de  verschillende  concentraties  j 
identiek  zijn,  wanneer  men  maar  zorgt,  dat  de  kernen  gelegenheid  | 
krijgen  om  zich  om  te  zetten  en  de  luchtkernen  worden  uitgeschakeld.  | 
Wanneer  echter  de  concentratie  van  de  oplossing  groot  is,  zooals 
bij  aether-  en  benzoloplossingen  mogelijk  kan  wezen,  dan  gelukte  I 
het  niet  de  kernen  te  dissocieeren  of  door  tiltratie  te  verwijderen.  I 
In  dit  geval  bestaat  er  zeer  waarschijnlijk  een  evenwicht  tusschen 
de  kernen  en  de  andere  moleculeri. 
Een  van  de  voornaamste  argumenten  van  Stobbe  en  Schönburu 
voor  chemische  isomerie  van  deze  zuurvormen  vervalt  hierdoor, 
terwijl  het  gevondene  geheel  in  overeenstemming  is  met  het  trimorph 
zijn  van  de  allokaneelzuren. 
