1228 
van  42°  en  68°  znnr  te  beschouwen.  ,,Wenn,  wie  oben  gezeigt 
worden,  die  Ijösung  der  68°-Saure  verschieden  von  der  Lösung  der 
42°-Saui-e  ist,  nnd  wenn  nach  Zusatz  von  wenig  68''-Saurelösung 
zur  42°-Saurelösnng  ein  bei  42°  schinelzender  Verdampfutigsrückstand 
erlialten  wird,  so  kann  dieser  nicid  i-eine  42°-Saiire  (test)  sein.  Es 
mnss  vielniehr  ein  Geniisch  der  beiden  isonieren  Saure  sein”,  heet 
het  op  blz.  204.  Aangenomen  wordt  dan,  dat  er  vaste  oplossingen 
van  deze  vormen  bestaan  en  dat  de  kristallen  mengkristallen  van 
42°  en  68°  zuur  zijn.  Dat  deze  hypothese  allen  grond  mist  is  uit 
hel  voorgaande  wel  duidelijk. 
Ook  is  zij  theoretisch,  van  het  door  de  genoemde  onderzoekers 
ingenomen  standpunt,  niet  vol  te  houden.  Men  zou  toch,  wanneer 
het  68°  en  het  42°  zuur  chemisch  verschillend  zijn  en  dus  ooi  het 
iiifectievermogen  van  het  68°  zunr  in  ’t  rnolecide  aanwezig  moei  zijn, 
wiet  kunnen  verklaren,  dat  een  kern  van  het  68°  zuur  of  een  spoor 
van  deze  stof  in  staat  is  in  korten  tijd  een  groote  hoeveelheid  42° 
zuur  om  te  zetten,  terwijl,  wanneer  die  moleculen  van  het  68°  zuur 
regelmatig  tusschen  die  van  het  42°  zuur  verdeeld  waren,  zooals 
dit  bij  mengkristallen  het  geval  moet  zijn,  geen  omzetting  zou  plaats 
hebben,  voordat  2.9  7e  68°  zuur  aanwezig  wai'en. 
Ook  smeltproeven  hebben  genoemde  onderzoekers  er  toe  gebracht 
het  bestaan  van  vaste  oplossingen  of  mengkristallen  aan  te  nemen. 
Op  blz.  213  schrijven  zij;  ,,Ein  Teil  der  eben  besprochenen,  bei  42° 
schmelzenden  Erstai-rungsprodukte  bleibt  jahrelang  unverandert,  ein 
anderer  Teil  verwandelt  sich  bei  Zimmertemperatur,  zuweilen  schon 
nach  Minuten  oder  Stunden  ohne  erkennbare  ürsache  in  68°-Saure. 
Diese  erstarrten  Schmelzen  sind  also  untereinander  nicht  gleich  ; sie 
sind  ebenso  wie  die  aus  den  Lösiuigsgemischen  erhaltenen  Verdain- 
pfungsrückstande,  feste  Lösungen  oder  Mischkiystalle  mit  wechseln- 
den  Anteilen  68°-Saure  und  42°-Saure”  Dat  deze  omzettingen 
door  een  of  meer  luchtkernen,  die  nog  niet  gesplitst  waren,  veroor- 
zaakt kunnen  zijn,  is  niet  geheel  onwaarschijnlijk,  waar  toch  geen 
zoi’g  aan  het  verwijderen  van  deze  kernen  besteed  werd.  Ook  zal 
het  overblijven  van  een  enkele  kern  in  de  siïielt  lot  een  dergelijk 
verschijnsel  aanleiding  kunnen  geven. 
Bij  het  smelten  van  de  allokaneelzuurvormen  kan  men  van  het 
b De  gedachte  van  Stobbe  (blz.  231),  dat  een  vaste  oplossing  hetzelfde  is  als 
kernen  in  een  smelt  is  zeker  lang  niet  altijd  juist.  Kernen  toch  zijn  molecule- 
complexen  en  de  verdeeling  van  de  moleculen  van  de  kernen  in  de  verschillende 
deelen  van  de  smelt  met  kernen  behoeft  niet  regelmatig  te  zijn,  terwijl  men  bij 
een  vaste  oplossing  of  mengkristallen  juist  een  zeer  gelijkmatige  verdeeling  van 
de  moleculen  door  elkander  heeft. 
