1280 
omzeiling  van  0.05  gi‘.  in  JO  min.  Ie  doen  plaals  liebben  sleclil8  ! 
5“/„  zijn,  dns  gemiddeld  zon  1 van  de  20  proeven  gelukken.  j 
Om  na  te  gaan  of  de  Incditkernen  wellicht  voor  een  deel  voorde  | 
moeilijke  omzetting  aansprakelijk  waren,  werden  hoeveelheden  van  i 
het  68°  znnr  in  IJ  binzen  gesmolten.  Deze  U bnizen  bezaten  aan  | 
de  eene  zijde  een  watten[)ro[) ; door  dit  been  werd  een  snelle  op 
70°  gebrachte  droge  Inchtstroom  gedurende  het  verhitten  van  de 
U bnis  in  het  waterbad  van  70°,  geleid  om  de  Inchtkernen  door 
het  andere  heen  te  verwijderen.  j 
Na  het  verhitten  werd  het  andei-e  been  der  U bins  met  een 
wattenprop  gesloten.  Op  deze  w'ijze  gehikte  het  me  evenmin  als 
Stobbe  en  Schönbuhg,  0.05  gr.  68°  znnr  blijvend  in  42°  znnr  dooi' 
20  min.  verhitten  op  70°  om  te  zetten. 
Bij  dit  onderzoek  deed  het  zich  dikwijls  voor,  dat  de  smelt  eei'st 
tot  42°  znnr  kristalliseerde  en  daarna  na  enkele  nren  in  het  68°  j 
znnr  werd  omgezet,  hetzelfde  dat  door  de  genoemde  onderzoekers  1 
werd  gevonden.  Dit  verschijnsel  is  dns  niet  aan  de  Inchtkernen, 
maar  aan  de  vloeistofkernen  te  wijten. 
Waar  voor  een  blijvende  omzetting  in  het  42°  znnr  een  volkomen  i 
afwezigheid  van  kernen  van  het  68°  znnr  noodzakelijk  is,  is  het  | 
te  begrijpen,  dat  een  enkele  kern  van  dit  znnr,  die  bij  het  smelten  j 
overblijft,  niet  in  staat  behoeft  te  wezen  om  de  geheele  smelt  dadelijk  j 
om  te  zetten  maar  dat  dit  na  verloop  van  eenige  nren  eerst  kan  | 
plaats  hebben.  Bovendien  kunnen  de  kernen  in  grootte  verschillen 
en  zal  de  werking  van  de  kleinste,  die  wellicht  slechts  nit  2 mole- 
culen allokaneelznnr  opgebonwd  zijn,  allicht  heel  wat  minder  sterk  1 
en  snel  zijn,  dati  van  de  grootere  die  nit  meerdere  moleculen  bestaan,  j 
Uit  het  voorgaande  is  duidelijk  gebleken,  dat  de  door  Stobbe  en  | 
ScHöNBURG  gebezigde  argumenten,  waaruit  chemische  isomerie  voor  [ 
de  allokaneelznren  zou  volgen,  niet  steekhoudend  zijn,  terwijl  de 
resultaten  van  het  onderzoek  zich  geheel  laten  verklaren  door  de 
aanname  \ an  trimorphie  voor  deze  zuren.  | 
Kort  overzicht  van  de  verkregen  resultaten. 
1 
( 
1.  Een  bepaalde  werkwijze  werd  (oegepast,  waardoor  het  mogelijk  ; 
is  infecties  te  voorkomen,  de  luchtkei  nen  uit  te  sluiten  en  de  vloeistof-  j 
kernen  geheel  te  dissocieeren. 
2.  Op  deze  wijze  gebikte  hel  aan  Ie  toonen,  dat  vei'dnnde  oplos- 
singen van  het  58°  en  het  68°  zuur  bij  distillatie  \'an  het  oplosmiddel 
bij  gewone  temperalunr  een  rest  kunnen  geven,  die  in  het  42°  znnr 
overgaat. 
