1428 
Blaauvv  nu  verdedigt  de  oude  theorie  vau  Dk  Candollf.  weer  eii 
vat  de  eenzijdige  belicliting  op  als  een  bijzonder  geval  van  alzijdige 
belichting;  de  eenzijdige  zon  dus  geen  S[)ecitieke  werking  hebben. 
Geeft  een  alzijdige  belichting  een  alzijdig  gelijke  fotogroeireactie,  een 
eenzijdige  belichting  zal  hiervan  alleen  daarin  verschillen,  dat  ze 
een  ongelijke  fotogroeireactie  geeft  aan  voor-  en  achterkant.  Hierbij 
oefent  niet  het  lichtverschil,  maar  het  licht  zelf,  als  energie,  een 
invloed  uit  op  den  lengtegroei  van  elke  cel ; doch  daar  de  voorkant 
anders  belicht  wordt  dan  de  achterkant,  zullen  beide  ongelijke 
groeiveranderingen  vertoonen.  Het  gevolg  van  deze  ongelijke  groei- 
veraruleringen  aan  voor-  en  achterkant  zal  zijn,  dat  er  een  kromming 
op  kan  treden  naar  de  lichtbron  toe  of  daarvari  af.  Dit  is  de  foto- 
tropische  kromming. 
Door  deze  beschouwingen  is  de  fototropie  uit  haar  isolement 
verlost  en  toegaiikelijk  geworden  voor  dieper  en  nauwkeuriger 
analyse.  Een  belangrijk  punt  is  ook,  dat  Bi.aauw  den  achterkant  een 
rol  laat  spelen,  die  geheel  overeenkomt  met  die  van  den  voorkant. 
Niet  de  achterkant  of  voorkant  alleen  veroorzaken  de  kromming 
actief,  doch  beide  doen  mee:  het  verschil  in  groeiverandei'ing  aan 
voor-  en  achterkant  is  het,  dat  de  plant  fototropisch  doet  krommen. 
Waar  de  mogelijkheid  aan  de  hand  werd  gedaan,  dat  de  een- 
zijdige belichting  een  bijzonder  geval  van  de  alzijdige  zou  zijn, 
d.  w.  z.  elke  lengtestrook  van  de  plant  onafhankelijk  van  de  rest 
van  den  omtrek  een  fotogroei-inductie  ontving  en  een  fotogroei- 
reaclie  uitvoerde,  lag  het  voor  de  hand  na  te  gaan  of  dit  eenig  licht 
kon  werpen  op  verschillende  fototropische  verschijnselen,  die  in  de 
literatuur  bekend  waren.  Het  bleek  mij  nu,  dat  de  fotogroeii'eactie 
ons  het  middel  geeft,  vele  schijnbaar  tegenstrijdige  verschijnselen 
bevredigend  te  verklaren.  Daar  de  fototropie  van  Avena  sativa  het 
uitvoerigst  onderzocht  is  en  bovendien  Vogt  hierbij  een  fotogroei- 
reactie heeft  gevonden,  heb  ik  over  dit  object  een  literatuurstudie 
gemaakt.  Terwijl  ik  bezig  was  deze  beschouwingen  om  te  werken 
voor  een  voorloopige  mededeeling,  verscheen  een  publicatie  van 
Brkmkkamp die  mij  geen  aanleiding  gaf  mijn  meening  te  wijzigen; 
ik  hoop  hierop  in  een  later  stuk  uitvoeriger  terug  te  komen. 
Vogt  heeft  coleoptielen  van  Avena  van  boven  belicht  met  bepaalde 
inleitsiteilen  gedurende  veischillendet)  tijd.  Hierdoor  zijn  echter  zijn 
energiegetallen  niet  te  vergelijken  met  licht,  dat  horizontaal  invalt. 
De  planten  zullen  op  de  eerste  manier  veel  minder  licht  ontvangen. 
‘)  C.  E.  B.  Bremekamp.  Eine  Theorie  des  Phototropismus.  Recueil  des  Travaiix 
bot.  néerlandais.  V.  Vol.  XV.  1918. 
