145] 
Stelt  men  nii  de  centrale  straling  voor  alle  goltlengten  = 100, 
dan  wordt  deze  grapliisch  voorgesteld  door  een  rechte  lijn  C even- 
wijdig aan  de  golflengte-as.  De  randstraling  zal  dan  voorgesteld 
kunnen  worden  door  een  vrijwel  rechte  lijn  r,  die  ongeveer  even- 
wijdig aan  de  golflengte-as  verloopt,  maar  die  in  het  gebied  ABC 
een  schommeling  vertoont  (fig.  4). 
Deze  stralingen  zullen  door  de  diffusie  en  de  onregelmatige  breking 
in  de  atmospheer  buiten  d e f (fig.  2).  verzwakt  worden,  en  wel  het 
licht  van  de  kortste  golflengten  het  meest.  Stellen  wij  ook  nu  weer 
de  resulteerende  centrale  straling  voor  alle  kleuren  = 100,  dan  zal 
de  relatieve  i-andstraling  voorgesteld  worden  door  de  lijn  v in  fig.  5. 
Deze  stralijig  neemt  dus  continu  naar  het  violet  af,  maar  vertoont 
iii  het  gebied  ABC  dezelfde  schommeling. 
In  de  buurt  van  het  energiemaximum  moet  dus  de  relatieve 
intensiteitsverdeeling  van  het  licht  op  de  zonneschijf,  ten  opzichte 
\an  het  centrum  gerekend,  een  anomalie  vertoonen.  Deze  anomalie 
draagt  volkomen  hetzelfde  karakter  en  ligt  op  dezelfde  plaats  in  het 
spectrum  als  de  anomalie  door  Abbot  waargenomeri.  (Verg.  tig.  5 
met  fig.  1 ; het  gedeelte  der  kromme  r buiten  C in  fig.  5 is  door 
Abbot  niet  waargenomen). 
Resumeerende  mogen  wij  dus  zeggen,  dat  de  lichtverdeeling  over 
