1461 
werden.  Een  werkelijk  stilstaan  der  intei'ferenlieslre[)eii  bij  het  lang- 
zaam bewegen  van  het  apparaat  kon  echter  niet  bereikt  worden. 
Dat  is  echter  ook  niet  noodig,  waar  het  ten  slotte  op  aankomt 
is,  dat  dezelfde  standen  der  interferentiestrepen  terugkomen 
als  de  sleden  op  dezelfde  plaats  van  de  geleidingen  zijn.  De  nit- 
komsten  bewijzen  dat  zulks  inderdaad  het  geval  is,  en  dat  de  even- 
tneele  afwijkingen  nn  eens  in  den  eenen,  dan  eens  in  den  anderen 
zin  vallen. 
Reeds  de  scherpte  der  interferentiestrepen,  opgenonien  met  het 
snel  bewegend  apparaat,  bewijst,  dat  telkens  weer  ongeveer  dezelfde 
stand  der  strepen  wordt  verkregen,  omdat  immers  20  of  30  optiamen 
over  elkaar  vallen  (zie  boven  § 4)  wat  nooit  een  scherp  beeld  zon 
geven,  als  de  enkele  lichtindrukken  niet  bijna  identiek  waren. 
Soms  bleek  het  strepensjsteem  gedraaid  en  dan  moest  de  o|)name 
verworpen  worden.  Natuurlijk  moest  ook  voor  het  goed  invetten 
van  de  geleidingen  Avorden  gezorgd  en  dan  is  ei- nog  eene 
bijzonderheid,  waarop  gelet  dient  te  worden.  Is  de  motor  de  eerste 
maal  aangezet  dan  heeft  de  bewegingstoestel  bijna  nooit  de  maximum- 
snelheid, die  met  omstreeks  J84  omwentelingen  van  het  vliegwiel 
per  minuut  overeenstemt.  Men  krijgt  den  indruk  dat  er  een  weer- 
stand op  den  toestel  werkt,  er  worden  bijv.  slechts  140  omwente- 
lingen gemaakt.  Het  aanzetten  wordt  dan  eenige  malen  herhaald  en 
bij  de  derde  of  vierde  keer  loopt  de  machine  plotseling  snel,  zonder 
stooten  en  zeer  regelmatig.  Men  is  dan  ook  eenigszins  gerustgesteld 
over  de  vervaarlijk  snelle  beweging  van  het  groote  apparaat  zoo 
nabij  de  fijne  optische  deelen  van  den  interferometer,  en  de  eigenlijke 
proef  kan  beginnen.  ') 
1)  Geheel  zonder  gevaar  is  de  proef  niet.  Toen  begonnen  zou  worden  met  de 
proeven  met  glas  waren  4 prachtig  afgewerkte  glazen  cylinders  van  20  c.M. 
lengte  en  2,5  c.M.  dikte  in  de  houten  slede  aangebracht  en  optisch  ingesteld.  Bij 
de  allereerste  proef  met  deze  glaskolom  raakte  een  der  glascylinders,  die  blijkbaar 
onvoldoende  bevestigd  was,  los,  terwijl  het  apparaat  de  volle  snelheid  bezat,  ver- 
brijzelde al  de  andere  stukken  en  sloeg  de  koperen  eindstukken  van  de  slede  af. 
De  glascylinders  waren  geheel  verbrijzeld,  bet  werk  van  maanden  vernietigd.  Door 
een  wonder  bleven  de  interferometer  en  het  glazen  rechthoekig  prisma  ongedeerd. 
